De AI Maslow Piramide Coach skill voor Claude

Het probleem dat de skill oplost is dat motivatievragen bijna altijd worden beantwoord met de eerste maatregel die iemand invalt. Iemand doet niet meer mee, dus komt er een bonus. Een klant koopt niet, dus komt er korting. Een team is stil, dus komt er een teamuitje. In alle drie de gevallen wordt er een middel gekozen voordat de behoefte is vastgesteld, en als het middel niet aanslaat blijft de conclusie hangen dat de mensen het probleem zijn. De piramide dwingt de omgekeerde volgorde af: eerst kijken welk niveau geblokkeerd is, dan pas een maatregel bedenken die bij dat niveau hoort.

Zes contexten staan erin genoemd waarin de skill thuishoort: marketing, HR en leiderschap, persoonlijke coaching, productontwikkeling, sales en onderwijs. Die lijst is breed omdat de vraag zelf breed is. Waarom doet iemand niet wat je zou verwachten, en welke behoefte ligt daaronder. Of dat nu een medewerker is die stil is geworden, een klant die na drie gesprekken toch niet tekent, of jijzelf die een plan al maanden vooruitschuift.

Wat de skill niet is: een meetinstrument. Hij levert een gestructureerde hypothese op basis van wat jij vertelt, en die hypothese is precies zo goed als jouw beschrijving. Vertel je alleen wat iemand doet en niet wat er om die persoon heen speelt, dan krijg je een analyse die op te weinig staat. Geen tekortkoming van het model dus, maar van de invoer, en het is dezelfde reden dat de skill in stap 1 alle vijf de niveaus langsloopt in plaats van meteen naar het meest voor de hand liggende te springen.

Te hoog gemikt. De klassieke fout is een maatregel op niveau vier of vijf terwijl niveau twee wankelt. Een ontwikkelbudget en een mooi groeipad aanbieden aan iemand die niet weet of zijn afdeling volgend jaar nog bestaat, is een aanbod dat niet aankomt. Niet omdat het slecht is, maar omdat het over een behoefte gaat die op dat moment nog niet in beeld is. Hier vangt de skill dat op, doordat stap 1 alle niveaus langsloopt en stap 2 de blokkade eruit haalt die het diepst zit.

Geld gebruikt als universeel antwoord. Inkomen zit op niveau 1 en zekerheid op niveau 2, en dat maakt geld een sterk instrument voor precies die twee niveaus. Zit het probleem op verbinding of erkenning, dan verandert een bedrag niets aan de oorzaak. Het is dan bovendien lastig terug te draaien, dus je hebt een dure maatregel genomen die het probleem niet raakt en die je niet meer kunt inruilen voor een maatregel die dat wel doet.

Alles tegelijk aanpakken. Wie een analyse maakt en er acht acties uit haalt, doet er meestal nul. Daarom staat er in het bestand een harde bovengrens van drie aanbevelingen, en vraagt stap 5 expliciet welke daarvan de meeste impact heeft als eerste. Geen inperking van de analyse, maar een keuze over wat er maandagochtend echt gebeurt.

Het antwoord verdwijnt in modeltaal. Een analyse die terugkomt in termen als deficiëntiebehoeften en zelfactualisatiepotentieel is voor niemand bruikbaar, en al helemaal niet in een gesprek met de persoon over wie het gaat. Stap 3 in het bestand is daarom letterlijk: verwoord de analyse in gewone taal, geen jargon. Dat is het verschil tussen een analyse die je kunt voorlezen en een analyse die je eerst moet vertalen.

In diff-vorm, met de reflex eruit en de vraag erin:

Daarna volgen de vijf niveaus, elk met een korte omschrijving. Die omschrijvingen zijn het echte werkmateriaal van de skill: ze bepalen waar hij een signaal herkent. Bij niveau 2 staan bijvoorbeeld contracten en voorspelbaarheid, dus een reorganisatie of een openstaande vacature landt daar. Bij niveau 3 staan samenwerken en teamgevoel, dus een vertrokken collega of een verdwenen overleg landt daar. De niveaus staan in FIG.02 hierboven met precies de tekst die in het bestand staat.

Het hart van het bestand is de werkwijze in vijf stappen. Stap 1: scan alle vijf niveaus via de beschrijving die je krijgt. Stap 2: detecteer de primaire blokkade, enkelvoud. Stap 3: verwoord de analyse in gewone taal, geen jargon. Stap 4: geef per relevant niveau een concrete aanbeveling, maximaal drie in totaal. Stap 5: prioriteer, en beantwoord de vraag welke aanbeveling de meeste impact heeft als eerste. Meer motor zit er niet in. Er zit geen scoringsmodel onder, geen weging en geen puntentelling, en dat is bewust: het model is een leesbril, geen meetlat.

Daarna komt de lijst met de zes toepassingscontexten, en het outputformaat met vijf vaste onderdelen. Dat formaat staat in FIG.03 hieronder. Afgesloten wordt er met de bronvermelding, een verwijzing naar ons en de licentie. Er staat MIT License in, met de toevoeging dat bronvermelding wordt gewaardeerd maar dat je de skill vrij mag gebruiken en aanpassen. Wil je zelf zo'n bestand leren schrijven, dan staat de opbouw stap voor stap in een SKILL.md schrijven.

Wat er niet in staat is minstens zo belangrijk. Er is geen aparte lijst met dingen die de skill weigert, zoals sommige andere skills in de bibliotheek wel hebben. De grenzen zitten in de instructies zelf verwerkt, als bijzin bij een stap, en die hebben we in FIG.04 uitgeschreven zodat je ze kunt nazien. Er staat ook geen uitgewerkt voorbeeldgesprek in, en dat is precies de reden dat het voorbeeld in FIG.01 op deze pagina als schematisch is gelabeld.

Twee dingen zijn goed om te weten voordat je het model op je team loslaat. Het eerste is dat het artikel uit 1943 geen piramide bevat. Maslow beschreef een hierarchie van behoeften in tekst; de driehoek waarmee vrijwel iedereen het model kent is later door anderen getekend voor onderwijs en managementboeken. Meer dan een weetje, want die tekening suggereert een strakke trapvolgorde die het artikel zelf minder absoluut stelt. Mensen kunnen op meerdere niveaus tegelijk iets nodig hebben, en de skill houdt daar rekening mee door in het outputformaat de status van alle vijf de niveaus te tonen en niet alleen de blokkade.

Het tweede is dat het model beschrijvend is en niet voorspellend. Het geeft je een indeling om gedrag mee te ordenen, geen formule waarmee je uitkomt op het juiste antwoord. In de psychologie is de strikte volgorde van de niveaus dan ook onderwerp van discussie gebleven. Dat maakt het model niet nutteloos: als ordeningsinstrument bij een gesprek is het bruikbaar juist omdat het simpel is en omdat iedereen aan tafel het binnen een minuut begrijpt.

Voor het gebruik van de skill betekent dit vooral: behandel de uitkomst als een hypothese die je gaat toetsen in een gesprek, niet als een diagnose die je gaat uitvoeren. Het vijfde onderdeel van het outputformaat helpt daarbij, want dat beschrijft wat er zou moeten veranderen als je de eerste aanbeveling uitvoert. Gebeurt dat niet, dan klopte de hypothese niet en ga je terug naar de piramide. Dat is geen mislukking maar precies de manier waarop een denkmodel hoort te werken.

Wie het gesprek zelf wil verbeteren in plaats van alleen de analyse, kan verder kijken in de bibliotheek. De GROW Coach skill voert een coachgesprek in vier fases, en de Geweldloze Communicatie Coach skill gaat over hoe je een observatie en een behoefte uit elkaar houdt in wat je zegt. Beide sluiten aan op het moment dat na deze analyse komt: het echte gesprek.

Loopt het uitpakken of het herkennen mis, dan staat de volledige route met de veelgemaakte fouten in Claude skills installeren. Daarna is het gebruik simpel: beschrijf de situatie zoals je hem aan een collega zou vertellen. Hoe meer context erin zit over wat er de afgelopen maanden is veranderd, hoe scherper de scan in stap 1 wordt. Om Maslow-termen wordt niet gevraagd, en een vast formulier is er niet.

Hij is ook nuttig als tegenspraak bij een besluit dat al genomen lijkt. Ligt er een plan voor een teamuitje, een bonus of een nieuwe tool, leg de situatie dan eerst langs de vijf niveaus en kijk of de maatregel op hetzelfde niveau landt als het signaal. Dat kost tien minuten en het is de goedkoopste toets die er is.

Er zijn grenzen, en die staan niet in het bestand omdat het bestand alleen de werkwijze beschrijft. Wij schrijven ze er daarom bij. De eerste: dit is geen diagnose. De skill leest alleen wat jij hem vertelt en heeft de betrokkene nooit gesproken. Wat eruit komt is een hypothese over een situatie, en dus geen oordeel over een mens, en het is verstandig om dat ook zo te benoemen als je de uitkomst deelt.

De tweede: gaat het over gezondheid, veiligheid of het welzijn van iemand, dan is een denkmodel niet het juiste instrument. Dan hoort er een gesprek te komen met de persoon zelf, en zo nodig met een professional. Een AI die een tekstje leest kan dat niet vervangen en moet dat ook niet proberen.

De derde: de analyse is nooit beter dan je beschrijving. Schrijf je alleen het gedrag op, dan krijg je een analyse over gedrag. Wat het verschil maakt is de context eromheen: wat er is veranderd, wat er al is geprobeerd, wat mensen zelf hebben gezegd. En de vierde: dit is een lens, geen bewijs. Kom je met de uitkomst bij iemand aan tafel, dan is de openingszin een vraag en niet een conclusie.

Zoek je iets anders dan motivatie, dan zit je in de bibliotheek waarschijnlijk beter. Voor prioriteren in je eigen agenda is er de Eisenhower matrix, en voor het scherp krijgen van een oorzaak in plaats van een behoefte is de 5 Waarom Analist skill de logische keuze.

Doe je dit vaker, dan merk je de grens van een losse skill: de vorige analyse is weg zodra je het venster sluit, terwijl juist de vergelijking tussen twee momenten je vertelt of er iets beweegt. Daar is Jarvis voor, vanaf 9 euro per maand inclusief btw. En zoek je meer gereedschap van dit type, dan staat de rest in de bibliotheek met 100 gratis skills.