De methode komt van Marshall Rosenberg. Hij beschreef geweldloze communicatie, in het Engels Nonviolent Communication en meestal afgekort tot NVC, in het boek Nonviolent Communication: A Language of Life, eerste uitgave 1999, met latere edities in 2003 en 2015. In 1984 richtte hij het Center for Nonviolent Communication op, dat lijsten met gevoelens en universele behoeften publiceert die je bij deze skill kunt gebruiken. Zijn uitgangspunt: mensen dragen van nature graag bij aan het welzijn van anderen, mits ze niet in de verdediging worden gedrukt. Geen zachte aanname, maar de hele reden dat de vier stappen zijn zoals ze zijn.
De achtergrond komt van Carl Rogers. Rosenberg werkte in zijn traditie, en On Becoming a Person uit 1961 staat als bron in het bestand: over empathisch luisteren en onvoorwaardelijke acceptatie. Dat verklaart waarom de skill een variant kent waarin je de vier stappen op de ander toepast en vraagt of je goed raadt, in plaats van te beginnen bij je eigen observatie.
De gesprekssoorten komen van Stone, Patton en Heen. Difficult Conversations uit 1999 splitst elk lastig gesprek in het feitengesprek, het gevoelsgesprek en het identiteitsgesprek. Daar wordt naar verwezen op het moment dat de kern van het conflict niet gaat over wat er gebeurde maar over hoe iemand zichzelf ziet: als goede collega, betrouwbare leverancier of goede ouder. Dan helpt een betere formulering niet, dan moet je bij een ander gesprek zijn.
De hoge inzet komt van Patterson en collega's. Crucial Conversations uit 2002 gaat over gesprekken met grote gevolgen en tegengestelde meningen. Waar Rosenberg de taal levert, levert dat boek de context: hoe hoger de inzet, hoe eerder mensen terugvallen op zwijgen of aanvallen.
En er is een werkboek. De Nonviolent Communication Companion Workbook staat in de bronnenlijst met oefeningen bij de vier stappen. Dat past bij het karakter van deze skill: de stappen zijn simpel te begrijpen en lastig vol te houden op het moment dat het spannend wordt.
Voor de organisatiekant zijn er verwante skills in dezelfde bibliotheek. Gaat het over feedback aan iemand in je team, dan is de Radical Candor Coach de directere ingang, met situatie, gedrag en impact in plaats van observatie, gevoel, behoefte en verzoek. Gaat het over de vraag waarom iemand in de verdediging schiet nog voordat je uitgesproken bent, dan zit het antwoord vaak in status of autonomie, en dat is het domein van de SCARF Model Coach.
Ook zonder de skill te installeren kun je met deze principes je eigen mail verbeteren: haal de diagnoses eruit, vervang altijd en nooit door een telling, en controleer of nee een aanvaardbaar antwoord is op wat je vraagt.
