Wat er werkelijk in de SKILL.md staat
Een skill is zo goed als zijn instructies, dus die beschrijven we hier gewoon. Het bestand opent met een frontmatter met versienummer 1.0.0 en de MIT-licentie, plus een beschrijving die vastlegt wanneer Claude de skill moet oppakken. Niet alleen bij de letterlijke vraag om een Ansoff matrix, maar juist bij de zinnen waar het eigenlijk om gaat: hoe ga ik groeien, nieuwe markt, nieuw product, ik wil opschalen, uitbreiden of vasthouden, welke richting kies ik. Wie zoiets tegen Claude zegt terwijl de skill is geladen, krijgt hem automatisch.
Daarna volgt de afbakening, en die is strenger dan je bij een groeimodel zou verwachten. Er staan zeven situaties in het bestand waarin je de skill toepast, van een keuze tussen meerdere groeiopties tot een investerings- of pivotbeslissing, en zet daar één harde uitzondering tegenover: bij operationele problemen, zoals een productieprobleem, een HR-kwestie of een klacht bij de klantenservice, pas je hem niet toe. Een matrix kiest een richting, hij lost geen brand van vandaag op.
De intake bestaat uit zes vragen, kort en zakelijk: wat is je huidige product of dienst, wie zijn je klanten of in welke markt zit je, wat is je doel, welke tijdshorizon geldt er, hoeveel risico kun je dragen, en welke opties speelden er al door je hoofd. Belangrijk is de uitzondering die er direct achteraan komt: heeft de gebruiker al genoeg context gegeven, dan worden de vragen overgeslagen en begint de analyse meteen. De vragenlijst is een vangnet, geen formulier.
De kern van het bestand is de output-structuur, en daar is het onverbiddelijk over: lever altijd deze exacte structuur, geen variaties. Zes onderdelen. Een situatieschets in drie zinnen, neutraal en zonder oordeel. De vier kwadranten ingevuld, elk langs dezelfde zeven punten: een concrete actie voor deze gebruiker in plaats van algemeen advies, een risicoscore van 1 tot 5, de vereiste investering als niveau met een grove range, de snelheid tot resultaat, het verwachte effect, wanneer dit kwadrant de keuze is en wanneer het te beperkt is.
Dan het oordeel: in één zin welk kwadrant nu de meeste energie verdient, met drie argumenten. Daarna drie concrete stappen voor de komende 14 dagen, een skip-lijst met een of twee kwadranten die nu geen prioriteit zijn, en als laatste een re-evaluatiemoment: een concreet moment of een metriek waarop je de keuze opnieuw toetst.
Ook de toon is voorgeschreven, en die past bij een sparringpartner in plaats van een rapport. Direct, geen waarschuwende paragrafen. Geen het hangt ervan af als hoofdantwoord. Risico erkennen, maar de bal bij de gebruiker leggen. De je-vorm, geen Engels jargon waar Nederlands kan, en geen mitsen-en-maren-lijstjes maar een echte aanbeveling. Het bestand sluit af met vier harde regels en een bronnenlijst van vijf titels, en allebei krijgen ze verderop hun eigen sectie.
