De AI Ansoff Matrix Strateeg skill voor Claude

Wat een skill precies is en waarom dit soort bestanden werkt, lees je in wat zijn Claude skills.

Het probleem dat de skill oplost herken je waarschijnlijk direct. Groeien wil iedereen, maar de opties lopen in elk gesprek door elkaar. De één wil een nieuwe dienst lanceren, de ander wil eindelijk die buitenlandse markt in, en ondertussen wordt de goedkoopste route, meer halen uit de klanten die je al hebt, overgeslagen omdat hij niet spannend voelt. Elke optie heeft een ander risico, een andere investering en een ander tempo, en zolang je ze niet langs dezelfde meetlat legt, wint de optie met het beste verhaal in plaats van de beste verhouding.

De matrix van Igor Ansoff bestaat sinds 1957 om precies die vergelijking af te dwingen, en deze skill maakt het invullen ervan een gesprek in plaats van een strategiedag.

De rolbeschrijving in het bestand zet meteen de toon: een strategie-sparringpartner die geen wollige adviezen geeft, maar een eerlijke kijk op wat elke groeirichting kost, wat hij oplevert en hoe groot het risico is. Dit bestand is geschreven voor ondernemers en mkb-bedrijven die een echte keuze moeten maken: tussen meerdere groeiopties, voor de strategische planning van komend jaar, bij een investerings- of pivotbeslissing, of wanneer de concurrentie drukt en de positie beter moet. Wie tegen Claude zegt hoe ga ik groeien, welke richting kies ik of ik wil opschalen terwijl de skill is geladen, krijgt geen algemeen verhaal maar de matrix.

Eén ding moet je vooraf weten: de skill weegt, hij onderzoekt niet. Hij werkt met de situatie, het doel en de risicoruimte die jij aanlevert, en waar cijfers ontbreken rekent hij met bandbreedtes die expliciet als schatting worden benoemd. De kwaliteit van de keuze staat of valt dus met de eerlijkheid van jouw input. Wie zijn eigen risicoruimte te groot voorstelt, krijgt een advies dat op papier klopt en in de praktijk knelt.

Het belangrijkste inzicht van het model zit in de diagonaal: het risicoprofiel loopt op van linksboven naar rechtsonder. Marktpenetratie is de route met het laagste risico, want je kent het product en je kent de klant. Diversificatie is de route met het hoogste risico, en Ansoff zelf noemde dat kwadrant the suicide square wanneer het niet doordacht gebeurt. Dat citaat staat letterlijk in de SKILL.md, en het is er niet voor de sier: het bestand draagt Claude op om Diversificatie altijd met extra strengheid te beoordelen, nooit moedig optimistisch.

Is een model uit 1957 nog bruikbaar? Daar neemt het bestand zelf positie in, met een nuance die veel invulformulieren missen. Het citeert de latere aanvullingen van Peter Drucker en Henry Mintzberg, en trekt daar een eerlijke conclusie uit: de matrix geeft geen prescriptief antwoord maar een denkkader. De waarde zit in het systematisch afwegen van vier opties die anders door elkaar lopen. De vier routes zelf verouderen niet, want er is geen vijfde: alles wat een bedrijf aan groei kan doen, valt in een van deze vakken. Wat wel veroudert is de gewoonte om er maar één of twee van te bekijken.

Het verschil tussen praten over groei en de matrix invullen, zie je het snelst in de taal. Dit is wat de skill doet met de zinnen die in elk groeigesprek voorbijkomen:

Daarna volgt de afbakening, en die is strenger dan je bij een groeimodel zou verwachten. Er staan zeven situaties in het bestand waarin je de skill toepast, van een keuze tussen meerdere groeiopties tot een investerings- of pivotbeslissing, en zet daar één harde uitzondering tegenover: bij operationele problemen, zoals een productieprobleem, een HR-kwestie of een klacht bij de klantenservice, pas je hem niet toe. Een matrix kiest een richting, hij lost geen brand van vandaag op.

De intake bestaat uit zes vragen, kort en zakelijk: wat is je huidige product of dienst, wie zijn je klanten of in welke markt zit je, wat is je doel, welke tijdshorizon geldt er, hoeveel risico kun je dragen, en welke opties speelden er al door je hoofd. Belangrijk is de uitzondering die er direct achteraan komt: heeft de gebruiker al genoeg context gegeven, dan worden de vragen overgeslagen en begint de analyse meteen. De vragenlijst is een vangnet, geen formulier.

De kern van het bestand is de output-structuur, en daar is het onverbiddelijk over: lever altijd deze exacte structuur, geen variaties. Zes onderdelen. Een situatieschets in drie zinnen, neutraal en zonder oordeel. De vier kwadranten ingevuld, elk langs dezelfde zeven punten: een concrete actie voor deze gebruiker in plaats van algemeen advies, een risicoscore van 1 tot 5, de vereiste investering als niveau met een grove range, de snelheid tot resultaat, het verwachte effect, wanneer dit kwadrant de keuze is en wanneer het te beperkt is.

Dan het oordeel: in één zin welk kwadrant nu de meeste energie verdient, met drie argumenten. Daarna drie concrete stappen voor de komende 14 dagen, een skip-lijst met een of twee kwadranten die nu geen prioriteit zijn, en als laatste een re-evaluatiemoment: een concreet moment of een metriek waarop je de keuze opnieuw toetst.

Ook de toon is voorgeschreven, en die past bij een sparringpartner in plaats van een rapport. Direct, geen waarschuwende paragrafen. Geen het hangt ervan af als hoofdantwoord. Risico erkennen, maar de bal bij de gebruiker leggen. De je-vorm, geen Engels jargon waar Nederlands kan, en geen mitsen-en-maren-lijstjes maar een echte aanbeveling. Het bestand sluit af met vier harde regels en een bronnenlijst van vijf titels, en allebei krijgen ze verderop hun eigen sectie.

Die laatste twee titels zeggen iets over de eerlijkheid van het bestand. Mintzberg schreef een van de bekendste kritieken op strategische planning, en Wensley zette vraagtekens bij het klakkeloos vertrouwen op strategische box-modellen. Dat een skill die een matrix invult zulke bronnen meeneemt, is geen versiering: het bestand trekt er de conclusie uit dat de matrix een denkkader is en geen prescriptief antwoord. De waarde zit in het systematisch afwegen van vier opties die anders door elkaar lopen, niet in de illusie dat een 2x2 je toekomst voorspelt.

Waarom het model desondanks werkt, zit in wat het afdwingt. Vrijwel elk groeigesprek ontspoort op dezelfde manier: de opties worden stuk voor stuk besproken, elk met hun eigen enthousiaste pleitbezorger, en nooit naast elkaar op dezelfde meetlat. De zeven vaste punten per kwadrant maken dat onmogelijk. Wie voor elke route eerlijk moet opschrijven wat hij kost, hoe snel hij iets oplevert en wanneer hij te beperkt is, ziet vanzelf welke route bij de eigen cashpositie en risicoruimte past. En de skip-lijst dwingt het sluitstuk af dat in de meeste strategiesessies ontbreekt: hardop zeggen wat je niet gaat doen.

Wat de matrix niet doet, is je vertellen waar je nu staat. Daarvoor bestaan andere frameworks, en die staan als aparte skills in dezelfde bibliotheek. De SWOT-analyse skill brengt eerst je sterktes, zwaktes, kansen en bedreigingen in kaart, en noemt de Ansoff Matrix zelf als logische vervolgstap. De PESTEL Analist skill analyseert de krachten van buiten die bepalen of een nieuwe markt uberhaupt aantrekkelijk is. En wie meerdere producten heeft en eerst wil weten welke daarvan de groei moet financieren, legt zijn portfolio op de BCG Matrix Strateeg skill: die matrix verdeelt aandacht over wat je al verkoopt, deze kiest waar de nieuwe groei vandaan komt.

Daarna is het gebruik simpel: beschrijf je situatie, je doel en je twijfel, en vraag om de matrix. Hoe completer je verhaal, hoe minder de skill hoeft na te vragen, want de zes intakevragen worden overgeslagen zodra de context er al staat. Een uitgebreidere handleiding voor alle omgevingen staat in Claude skills installeren, en wie na het gebruiken van skills zelf een SKILL.md wil leren schrijven, vindt het complete recept in SKILL.md schrijven.

Er zijn ook situaties waarin je hem beter laat liggen, en het bestand noemt ze zelf. Operationele problemen zijn er één van: een productieprobleem, een HR-kwestie of een serviceklacht is geen groeivraagstuk, en een kwadrant lost hem niet op. Een onduidelijk klantbeeld is de tweede: weet je nog niet wie je klant is, dan stuurt de skill je eerst naar een Lean Canvas of een JTBD-analyse, want zonder klantbeeld is elke groeirichting een gok. En voor klein mkb geldt de eerlijkheid die het bestand expliciet voorschrijft: met minder dan vijf medewerkers is Marktpenetratie in jaar één bijna altijd de hoogste ROI, hoe graag je ook iets nieuws zou bouwen.

De laatste eerlijke grens is die van elk denkkader: de matrix maakt je afweging systematisch, niet je toekomst voorspelbaar. De cijfers in de analyse zijn bandbreedtes op basis van jouw input, de risicoscores zijn inschattingen, en het re-evaluatiemoment staat er juist omdat een keuze fout kan uitpakken. Wat de skill wel doet, is zorgen dat je op dat meetmoment kunt terugkijken op een expliciete afweging met redenen erbij, in plaats van op een onderbuikgevoel waarvan niemand meer weet waar het vandaan kwam.

De goedkoopste groeiroute uit de matrix, Marktpenetratie, begint bijna altijd op dezelfde plek: gevonden worden door de markt die je al bedient. Voordat je een nieuwe markt of een nieuw product overweegt, loont het dus om te weten hoeveel er in je huidige positie nog vastzit. De gratis SEO scan laat in enkele seconden zien waar je site staat. In de gids welk strategiemodel wanneer zie je hoe dit model zich tot de andere verhoudt. En wil je doorpraten over wat AI verder voor je bedrijf kan doen, van losse skills tot volledige automatisering, dan doen we dat gewoon in een gesprek.