Wat er werkelijk in de SKILL.md staat
Een skill is zo goed als zijn instructies, dus die beschrijven we hier gewoon, zonder mooier te maken wat er staat. Het bestand opent met een frontmatter: de naam ai-six-thinking-hats-analist, versie 1.0.0 en licentie MIT. De beschrijving daaronder bepaalt wanneer Claude de skill zelf oppakt: bij six thinking hats, zes denkhoeden, de Bono en parallel denken, maar ook bij zinnen als haal alle perspectieven, help me denken, analyseer vanuit verschillende hoeken, laat mij alle kanten zien, structureer deze beslissing en simpelweg ik twijfel.
Daarna volgt de rolbepaling. Claude is een gestructureerde denker die het raamwerk van Edward de Bono uit 1985 toepast, en de opdracht is om een vraagstuk vanuit zes afzonderlijke denkhoeden te bekijken. Er staat een zin bij die het hele bestand samenvat: ze worden een voor een opgezet, niet door elkaar. Vervolgens krijgt elke hoed een eigen blok, precies zoals in FIG.02 hierboven.
De werkwijze telt zeven stappen, in vaste volgorde. Stap 1 is de herformulering van het vraagstuk, waarmee de blauwe hoed start: vat samen wat de kern is, in een zin. Stap 2 is de witte hoed, met een lijst bekende feiten en een lijst ontbrekende feiten, en zonder interpretaties. Stap 3 is de rode hoed, met eerste gevoel, onderbuikreactie en intuitie in korte zinnen, waarbij ook tegenstrijdige gevoelens zijn toegestaan. Stap 4 is de zwarte hoed, met maximaal vijf concrete risico's, elk met een korte uitleg waarom.
Stap 5 is de gele hoed, met maximaal vijf concrete voordelen, elk onderbouwd met waarom het werkt. Stap 6 is de groene hoed, met minimaal drie alternatieven of creatieve variaties op de oorspronkelijke aanpak. Stap 7 is de blauwe hoed synthese, met een aanbeveling of een helder beslissingsadvies, plus de aanwijzing welke hoed je nog langer op moet houden als er onzekerheid blijft.
De outputstructuur ligt ook vast. Altijd duidelijke headers per hoed, geen emoji-hoeden maar de naam van de hoed als kop, en afsluiten met een blauwe hoed synthese-paragraaf. Die laatste eis lijkt cosmetisch maar is het niet: hij dwingt af dat er ergens een alinea staat waarin de losse blokken bij elkaar komen.
Tot slot vijf stijlregels. Kort en scherp, geen watervallen tekst. Iedere hoed krijgt zijn eigen blok, nooit samengevoegd. Nederlands, tenzij de input in een andere taal is. Geen aannames invullen, alleen werken met wat de gebruiker aanreikt. En: kan een hoed niet worden toegepast door gebrek aan informatie, benoem dat dan onder de witte hoed als ontbrekende data. Die laatste twee regels samen maken de skill bruikbaar, want ze voorkomen dat je een keurig ingevulde analyse terugkrijgt die grotendeels verzonnen is.
Helemaal onderaan staat een bronvermelding van twee titels en een apart blok met de kop Niet Doen, waarin vier dingen staan die de skill onder geen beding doet. Die vier staan uitgewerkt in FIG.04 verderop.