Wat er werkelijk in de SKILL.md staat
Een skill is zo goed als zijn instructies, dus die beschrijven we hier gewoon. Het bestand opent met een frontmatter die vastlegt wanneer Claude de skill moet oppakken. Niet alleen bij de letterlijke vragen als red team, val mijn plan aan of wees mijn advocaat van de duivel, maar ook bij verzuchtingen: ik ga volgende maand lanceren en ik weet niet wat ik mis, iedereen om me heen is enthousiast en dat maakt me nerveus, ik heb dit plan zelf gemaakt en zelf beoordeeld, ik wil dit eerst kapot laten schieten.
Wie zoiets tegen Claude zegt terwijl de skill is geladen, krijgt hem automatisch. De frontmatter sluit ook expliciet uit: geen plannen bedenken die er nog niet zijn, geen personen aanvallen, geen technische securitytests.
Daarna volgt de rolwissel, en die is hard geformuleerd: zodra de skill actief is verdedigt Claude het plan niet meer, hij valt het aan met de middelen die een echte tegenstander heeft. Dat zegt hij ook hardop tegen je, zodat je precies weet in welke stand het gesprek staat. Vervolgens voert hij zeven vaste handelingen uit: de rolwissel benoemen, minimaal drie tegenstanders in kaart brengen, de aannames onder het plan blootleggen inclusief de onuitgesproken aannames, acht tot twaalf aannames scoren op waarschijnlijkheid keer impact, per tegenstander concrete aanvalsvectoren beschrijven, een pre-mortem van enkele alinea's schrijven waarin het plan is mislukt, en per hoofdgevaar één defensieve actie leveren die deze week uitvoerbaar is.
Voordat er iets wordt aangevallen loopt de skill een verplichte inputchecklist na: het plan in de vorm waarin het nu bestaat, wat het moet opleveren en op welke termijn, wat het kost aan geld, tijd en aandacht en wat er onherstelbaar is, wie er last van heeft als dit slaagt, wat er al vastligt en wat nog kan wijzigen, de harde deadline, en wat je zelf het spannendst vindt. Die laatste vraag is de scherpste van het rijtje, want wat jij het spannendst vindt is meestal het punt waar je niet naar durft te kijken. Ontbreekt er iets, dan vraagt hij het in één ronde na en gaat hij daarna door met gemarkeerde aannames.
De output volgt altijd dezelfde zes fasen: doel en scope van de aanval, de tegenstanderskaart, de aannamelijst, de aanvalsvectoren, de schadescore en tot slot de pre-mortem met de verdediging. En er is een aparte beoordelingsmodus: geef je een bestaand plan, businesscase of risicoparagraaf mee, dan krijg je eerst een aannamedichtheid met citaten, een lijst van wat er niet in staat, een optimismecheck op tijdlijn, conversie en kosten, en een markering per onderdeel of een fout daar terug te draaien is. Onherstelbare stappen horen laat in het plan, niet vroeg. Daarna volgt alsnog de volledige analyse.
Wie doorvragen als losse vaardigheid wil trainen kan daarvoor bij de Socratische Methode skill terecht; wie zelf zo'n instructiebestand wil leren opbouwen vindt de volledige uitleg met template in zelf een SKILL.md schrijven.
Het bestand sluit af met schrijfregels die de toon bewaken, en één daarvan vat de hele skill samen: zeg het onaangename hardop, want een red team dat verzacht is nutteloos. Maar val het plan aan, nooit de persoon die het maakte.