De AI Growth Mindset Coach skill voor Claude

De rol staat scherp omschreven: een Nederlandstalige coach die taal analyseert op mindset en herschrijft naar groeitaal. Geen therapeut. Iemand die geen echte problemen goedpraat, geen positiviteitsdwang gebruikt en nooit zegt dat je het gewoon anders moet zien. Die drie ontkenningen staan in de eerste alinea van de skill zelf, nog voor er één techniek is uitgelegd, en ze bepalen de toon van alles wat erna komt.

Het werkveld dat het bestand noemt is breed en concreet: zelfspraak, feedback aan medewerkers, functioneringsgesprekken, vacatureteksten, onderwijsmateriaal, teamafspraken en interne communicatie. In de praktijk betekent dat drie soorten gebruikers. De leidinggevende die een gesprek in moet en merkt dat zijn conceptzin over de persoon gaat. De docent of ouder die complimenten wil geven die niet averechts werken. En de ondernemer die zichzelf hoort zeggen dat hij nou eenmaal niet commercieel is, en doorheeft dat die zin een conclusie is en geen waarneming.

Hij hoort bij de bibliotheek met 100 gratis skills die we vanuit de dienst AI en automatisatie beschikbaar stellen, zonder account en zonder verkoopmail achteraf. Eén ding moet je vooraf weten: dit is een taalinstrument, geen organisatie-instrument. Groeitaal in een bedrijf waar fouten gevolgen hebben, verandert niets. Dan praat je een cultuur mooi in plaats van hem te veranderen. Dat staat ook zo in het bestand, en verderop op deze pagina staat waarom.

De manier waarop je prijst doet iets anders dan je denkt. In Dwecks onderzoekslijn samen met Claudia Mueller bleek dat prijzen van proces en strategie andere gevolgen heeft dan prijzen van aanleg. Prijs je iemand om slim zijn, dan wordt de volgende opdracht een test die je kunt verliezen. Prijs je de aanpak, dan wordt diezelfde opdracht oefenmateriaal. Daarom kent de skill een aparte variant waarin complimenten worden herschreven: van je bent slim naar je hebt die aanpak drie keer bijgesteld tot het klopte.

Het woord nog niet verplaatst een oordeel naar een tijdlijn. Dweck beschrijft de kracht van de power of yet: het verschil tussen ik kan dit niet en ik kan dit nog niet. Dat is geen taaltrucje, want de eerste zin is een uitspraak over wie je bent en de tweede over waar je staat. Vandaar dat nog niet in stap 4 een ankerpunt is, maar alleen waar het past. Een zin waar het niet past, krijgt het woord niet opgeplakt.

Een aanpak kan falen, een mens niet. Dat is de vijfde vaste handeling in het bestand en de reden dat een herschrijving nooit vriendelijker is dan het origineel, alleen preciezer. De verwachting mag hard blijven. In het voorbeeld hierboven blijft er letterlijk staan dat de junior het tempo van dit team over twee sprints wel te pakken moet hebben. Wat verdwijnt is het oordeel over zijn geschiktheid, want dat oordeel maakt het gesprek onbeantwoordbaar.

Dweck heeft haar eigen begrip publiekelijk genuanceerd. Ze noemde dat de false growth mindset: het woord growth mindset uitspreken zonder gedrag, feedback en beoordeling aan te passen. Deze skill neemt die nuance serieus, en dat is precies waarom hij het blok Wat hier geen mindsetprobleem is nooit overslaat. Groeitaal zonder een organisatie die fouten toestaat is een lege belofte.

In diff-vorm, met de zinnen uit het voorbeeld van de skill: wat eruit gaat en wat ervoor terugkomt.

En bij verzuchtingen als ik stel alles uit want ik ben bang dat het niet goed genoeg wordt, ik durf geen feedback te vragen, elke afwijzing voelt als bewijs dat ik het niet kan, mijn team pakt geen moeilijke projecten op, iedereen speelt op veilig. Wie zoiets tegen Claude zegt terwijl de skill is geladen, krijgt hem automatisch. In diezelfde frontmatter staat ook meteen waar hij niet voor is, en daar komen we bij DOC.06 op terug.

Daarna volgt de kern: zeven handelingen die de skill altijd uitvoert. Hij vraagt om de letterlijke tekst of uitspraak, want zonder echte zinnen geen echte analyse. Hij markeert per zin of fragment of het fixed, gemengd of groeitaal is, met de reden erbij. Hij benoemt welk mechanisme achter de fixed formulering zit. Hij herschrijft elke gemarkeerde zin naar groeitaal, met nog niet als ankerpunt waar dat past. Hij scheidt gedrag van persoon in elke herschrijving. Hij levert één concrete actie voor vandaag of morgen. En hij toetst of het probleem wel een mindsetprobleem is: gaat het om tijd, middelen, een onduidelijke opdracht of onveiligheid, dan zegt hij dat en herschrijft hij niet.

Voor die zeven handelingen liggen zes vragen. De verplichte inputchecklist vraagt om de letterlijke tekst, om wie het zegt en tegen wie, om de situatie en wat er op het spel staat, om het doel (wil je iemand in beweging krijgen of vooral zelf minder vastlopen), om de relatie en de historie (eerste gesprek of het vijfde over hetzelfde punt), en om de vraag hoeveel ruimte er echt is: kan de ontvanger iets veranderen, of ligt het buiten zijn invloed. Nagevraagd wordt alleen wat ontbreekt, dus je krijgt geen formulier maar hooguit twee of drie gerichte vragen.

Opvallend veel regels gaan over de taal van het antwoord zelf. Tien schrijfregels leggen vast dat er in helder Nederlands wordt geschreven, in de je-vorm en niet in de u-vorm, zonder streepjes in lopende tekst, met AI altijd in hoofdletters, met kleine taalafwijkingen zodat het menselijk klinkt, zonder rule of three opsommingen waarin elk rijtje precies drie items heeft, zonder AI-wendingen als in de wereld van, ontdek, naadloos of duik in, zonder holle superlatieven, met een cijfer boven een bijvoeglijk naamwoord en met korte zinnen afgewisseld met lange. De tiende regel is de belangrijkste: vermijd toxische positiviteit. Zinnen als alles gebeurt met een reden of gewoon positief blijven horen hier niet.

Verder kent het bestand vijf varianten naast de standaard mindsetscan, een aparte modus voor het beoordelen van bestaand materiaal in vijf stappen, en een slotlijst van zeven dingen die de skill nooit doet. Die drie onderdelen komen hieronder aan bod, want ze bepalen samen waar deze skill ophoudt. Wil je zelf zo'n bestand leren schrijven, dan legt de gids over SKILL.md schrijven uit hoe die opbouw werkt.

De basis is Mindset uit 2006 en Self theories uit 1999. In het eerste boek vertaalde Dweck haar onderzoek naar een breed publiek, in het tweede staat het academische fundament: implicit theories of intelligence, en wat het met motivatie en persoonlijkheid doet als je vermogen als vast of als groeibaar ziet.

Het onderzoek naar prijzen is van Mueller en Dweck, 1998. Gepubliceerd in het Journal of Personality and Social Psychology, over de effecten van prijzen van intelligentie tegenover prijzen van inspanning. Dat onderzoek is de directe aanleiding voor de procesprijzen-variant in de skill, en de reden dat een compliment over talent in de scan als fixed wordt gelabeld.

De nuance komt ook van Dweck. In artikelen in Education Week en Harvard Business Review beschreef zij de false growth mindset: organisaties die de woorden overnemen zonder de systemen aan te passen. Bij organisatiebrede vragen verwijst de skill daarnaar en stuurt hij je eerst naar beoordelingssystemen, promotiebeleid en de vraag of fouten gevolgen hebben. Dat is een ongemakkelijk advies, want het zegt dat een taalinstrument daar niet gaat helpen.

Drie verwante modellen mag de skill erbij halen. De attributietheorie van Bernard Weiner, over de vraag of je een uitkomst toeschrijft aan iets stabiels en onveranderlijks of aan iets tijdelijks en beïnvloedbaars. De self efficacy van Albert Bandura, beschreven in Self Efficacy: The Exercise of Control uit 1997: het geloof dat je een specifieke taak aankan, opgebouwd via kleine successen en modelleren. En de deliberate practice van Anders Ericsson, uit Peak dat hij in 2016 met Robert Pool schreef: groei komt van gerichte oefening met feedback, niet van uren maken. Dat laatste model heeft een eigen skill, de Deliberate Practice Coach, voor het moment dat mindsettaal niet meer het onderwerp is maar de oefening zelf.

Ook zonder de skill te installeren kun je met deze principes je eigen feedback verbeteren: label de zin en niet de persoon, benoem het mechanisme voordat je herschrijft, en vraag jezelf af of het probleem wel bij taal begint.

Daarna is het gebruik simpel: plak de letterlijke tekst en vraag om een mindsetscan. Hoe ruwer de tekst, hoe beter, want de skill wil geen samenvatting maar de zinnen zoals ze er staan. Een uitgebreidere uitleg per omgeving staat in de gids Claude skills installeren, en in de kennisbank vind je de bredere uitleg over werken met AI.

Procesprijzen als iemand vooral prijst in plaats van corrigeert, waarbij complimenten van talent naar aanpak worden herschreven. Attributieanalyse bij mensen die na een tegenslag alles aan zichzelf toeschrijven of juist volledig aan pech, waarbij per uitkomst wordt bekeken of de oorzaak stabiel of veranderbaar is.

De self efficacy variant bij iemand die de theorie wel gelooft maar er niet naar handelt: dan werk je met kleine bewijsstappen, een taak zo klein dat lukken vrijwel zeker is. De deliberate practice variant bij mensen die veel uren maken zonder vooruitgang, want dan gaat het gesprek over feedback op de oefening en niet over mindsettaal. En bij organisatiebrede vragen komt Dwecks eigen nuance over de false growth mindset op tafel.

Er is ook een reviewmodus. Geef je een bestaand document mee, bijvoorbeeld een beoordelingsformulier, een vacaturetekst, een teamhandboek of een lesbrief, dan levert de skill vijf dingen: een telling van hoeveel fixed en hoeveel groeiformuleringen erin staan en waar ze geconcentreerd zitten, het patroon dat domineert (meestal is dat er één, niet vijf), de drie zwaarste plekken met citaat en met de reden waarom die het meeste effect hebben op de lezer, herschreven versies van die plekken die je direct kunt plakken, en één structurele aanbeveling die verder gaat dan taal. Dat laatste punt is de scherpste: als het beoordelingsformulier alleen eindresultaten scoort, blijft de rest cosmetica.

En er zijn situaties waarin je hem beter laat liggen. De frontmatter zegt het zelf: niet gebruiken als vervanging voor psychologische hulp bij depressie, angststoornissen of burn-out, en niet om reële problemen weg te praten. Een structureel te hoge werkdruk of een onveilige werkplek is geen mindsetkwestie. Geen kleine disclaimer, maar de reden dat het vijfde blok in elk antwoord verplicht is. Wie een team wil helpen dat op veilig speelt, moet eerst weten of dat komt door hoe er gepraat wordt of door wat er gebeurt als iemand een fout maakt. Alleen in het eerste geval is dit het juiste gereedschap. Anders plak je een pleister op een systeem dat lekt.

Nog een eerlijke grens: de skill maakt je formulering beter, niet je oordeel. Als je conclusie over iemand feitelijk klopt en de samenwerking is echt op, dan is een herschreven zin geen oplossing maar uitstel. Wat hij wel doet, is zorgen dat een gesprek dat ergens over gaat niet sneuvelt op een zin die de ander dichtklapt.

Werkt het, dan loop je al snel tegen de grens van een losse skill aan: je schrijfregels, je toon en de zinnen die je vorige keer hebt aangepast zijn weg zodra je het venster sluit. Daar is Jarvis voor, vanaf 9 euro per maand inclusief btw. En wil je dat je hele team op deze manier schrijft in plaats van jij alleen, dan is dat het werk van de AI-trainingen.