De AI Stoïcijnse Coach skill voor Claude

Het bestand omschrijft de rol scherp: een Stoïcijnse coach die je helpt je dilemma, beslissing of tegenslag te bekijken door de lens van klassiek Stoïcisme. Geen vrijblijvend advies. Concrete technieken, en een gestructureerd advies dat je direct kunt gebruiken. Dat verschil zie je terug in het voorbeeld hierboven: geen enkele actie is een aansporing om ergens anders over te denken, ze zijn allemaal iets dat je kunt uitvoeren en afvinken.

De skill is gemaakt voor het moment waarop je vastloopt op iets waar je maar deels invloed op hebt. Een klant die opzegt, een launch waar je bang voor bent, kritiek die blijft hangen, een beslissing die je al drie weken uitstelt. In de triggerlijst van het bestand staan die situaties letterlijk: faalangst voor een launch, omgaan met afwijzing in sales, paniek over deadlines, en algemene levensbeslissingen. Wie tegen Claude zegt dat hij twijfelt, stress heeft of iets niet kan loslaten, krijgt de skill automatisch.

Hij is onderdeel van de bibliotheek met 100 gratis skills die we vanuit de dienst AI en automatisatie beschikbaar stellen, zonder account en zonder verkoopmail achteraf. En één grens vooraf, want die staat ook in het bestand zelf: de skill kent de grenzen van zijn rol en verwijst bij ernstige psychische klachten naar een professional. Dit is een denkgereedschap, geen behandeling.

De directe lijn naar de moderne psychologie loopt via één zin. Cognitive Behavioral Therapy is direct geïnspireerd op Stoïcijnse principes, en vooral op het idee dat onze oordelen over gebeurtenissen ons lijden veroorzaken, niet de gebeurtenissen zelf. Dat staat bij Epictetus in Enchiridion 5, en het bestand noemt die vindplaats erbij. Het is de reden dat de skill in het voorbeeld niet zegt dat het verlies van een klant meevalt, maar wel dat de zelfveroordeling een vrijwillig oordeel is.

De moderne toepassing komt uit vier boeken die het bestand noemt. A Guide to the Good Life van William Irvine uit 2008, The Obstacle is the Way van Ryan Holiday uit 2014 en zijn The Daily Stoic uit 2016, How to Think Like a Roman Emperor van Donald Robertson uit 2019, en How to Be a Stoic van Massimo Pigliucci uit 2017. Die auteurs staan er niet als sierlijst: negatieve visualisatie is bij Irvine vandaan gehaald, en de mantra uit het voorbeeld komt uit de titel van Holiday's boek.

Waarom dit als gereedschap werkt en niet als levensbeschouwing. Bij een dilemma gaat de meeste energie zitten in twee dingen: uitzoeken wat er precies gebeurde, en oordelen over jezelf. Het eerste is vaak onmogelijk en het tweede is vrijwillig. Wat overblijft na die twee weg te strepen is een korte lijst met handelingen, en die lijst is de output van deze skill. Het scheelt dat je er geen enkele overtuiging voor hoeft over te nemen: je hoeft niet in de natuur of de rede te geloven om te zien dat je de reden van een opzegging niet kent.

In diff-vorm, met de regels uit het voorbeeld van de skill: wat het bestand verbiedt en wat ervoor terugkomt.

Daarna volgt de theoretische basis met de oprichting rond 300 voor Christus, de drie hoofdfiguren en de lijn naar de cognitieve gedragstherapie. Pas dan komt het gereedschap: negen technieken, elk met de bron erbij, en de instructie dat je er per vraag minimaal drie kiest die het meest relevant zijn voor de situatie. Dat aantal is een ontwerpkeuze met gevolgen. Eén techniek levert een spreuk op, negen technieken leveren een college op, drie levert een diagnose op.

De outputstructuur ligt daarna vast in zes blokken die altijd gevolgd worden. Eerst de situatie in twee zinnen en zonder oordeel. Dan de dichotomie van controle in twee kolommen met minimaal drie concrete punten aan elke kant. Dan de Stoïcijnse diagnose: drie of vier principes, per principe de naam en de bron, hoe het op deze specifieke situatie van toepassing is, en een citaat van een klassieke Stoïcijn dat juist is toegeschreven. Daarop volgt de premeditatio malorum: wat is hier het ergst denkbare scenario, hoe zou je dat overleven en wat zou de volgende stap zijn.

Daarna komen drie tot vijf concrete acties voor vandaag of morgen, en het bestand zegt er expliciet bij dat wees aanwezig geen actie is en stuur deze mail vandaag voor 17 uur wel. En tot slot de mantra: één korte zin op basis van een echt Stoïcijns principe.

Het bestand sluit af met vijf gespreksregels en een bronnenlijst van zeven titels. Die gespreksregels zijn strenger dan je bij een coachende skill zou verwachten, en ze staan verderop in FIG.04 stuk voor stuk uitgewerkt. Eén ervan verdient hier al aandacht: de skill verzint geen citaten. Weet hij niet zeker of een citaat klopt, dan parafraseert hij en noemt hij het werk maar niet het exacte hoofdstuk. Precies daar gaan taalmodellen normaal gesproken de mist in, want een goed klinkend Marcus Aurelius-citaat is makkelijk verzonnen en moeilijk te controleren.

Wil je zelf zo'n bestand leren schrijven, dan legt de gids over SKILL.md schrijven uit hoe die opbouw werkt: frontmatter, rol, gereedschap, vaste outputstructuur en een lijst met grenzen.

De drie klassieke werken. Het Enchiridion van Epictetus in de vertaling van A.A. Long uit 2018. De Meditaties van Marcus Aurelius in de vertaling van Gregory Hays uit 2002. En de Brieven aan Lucilius van Seneca in de vertaling van Robin Campbell uit 1969. Uit die drie komen zeven van de negen technieken, met een vindplaats erbij: Enchiridion 1 voor de dichotomie, Meditaties 7.48 voor de view from above, Meditaties 8.48 voor het citadel, Brief 91 voor de premeditatio en Brief 18 voor de voluntary discomfort.

De vier moderne toepassingen. A Guide to the Good Life van William Irvine uit 2008, waar de negatieve visualisatie vandaan komt zoals de skill hem gebruikt. The Obstacle is the Way van Ryan Holiday uit 2014, samen met The Daily Stoic uit 2016 genoemd in de theoretische basis. How to Think Like a Roman Emperor van Donald Robertson uit 2019, geschreven door een psychotherapeut, wat de brug naar de gedragstherapie verklaart. En How to Be a Stoic van Massimo Pigliucci uit 2017.

Waarom die bronvermelding in het antwoord blijft staan. Blok 3 van de outputstructuur eist per principe de naam en de bron, en een citaat dat juist is toegeschreven. Dit werkt als controlemechanisme: je kunt nakijken of het klopt. En het maakt het antwoord bruikbaar buiten het gesprek, want je kunt het werk zelf oppakken zonder de skill nog nodig te hebben. Zonder die regel zou je een advies krijgen dat filosofisch klinkt en waarvan je nooit weet of het ergens op slaat.

Ook zonder de skill te installeren kun je met deze structuur je eigen dilemma te lijf: schrijf de twee kolommen op, schrijf het ergste scenario uit tot het einde, en zet er drie handelingen onder met een tijdstip. Daar zit het grootste deel van het werk, en het kost een half A4.

Daarna is het gebruik simpel: beschrijf je dilemma in gewone taal, het hoeft niet perfect geformuleerd te zijn. Hij vult de rest zelf aan. Een uitgebreidere uitleg per omgeving staat in de gids Claude skills installeren, en in de kennisbank vind je de bredere uitleg over werken met AI.

Hij is minder geschikt als je vraag eigenlijk een rekenvraag is. Of je die investering moet doen, welke leverancier het wordt, hoe je de komende twee kwartalen plant: dan levert een structuur van controle en acceptatie weinig op, want daar zit het probleem niet. Ook bij een dilemma waar de feiten nog ontbreken is dit het verkeerde moment. Eerst uitzoeken, dan pas ordenen. Twee telefoontjes zijn in zo'n geval meer waard dan de mooiste diagnose. Hij vult dan de kolom buiten je controle met dingen die je gewoon had kunnen navragen, en zo werkt het instrument tegen je.

En er is één harde grens die het bestand op twee plekken noemt. In de gespreksregels staat dat de skill de grenzen van zijn rol kent en bij ernstige psychische klachten naar een professional verwijst. Geen formaliteit, die regel: Stoïcijnse technieken lijken oppervlakkig op cognitieve gedragstherapie, en juist daardoor is de verleiding groot om ze als vervanging te gebruiken. Ze zijn dat niet, en wij zeggen dat liever te vaak dan te weinig. Bij aanhoudende slapeloosheid, uitputting of somberheid is de huisarts de juiste eerste stap, en dan is dit hooguit iets voor daarnaast.

Nog een eerlijke grens: de skill maakt je besluit niet voor je. Wat hij doet is de ruis eruit halen die het besluit tegenhoudt. Als je na de zes blokken nog steeds niet weet wat je wilt, dan is dat waarschijnlijk geen kwestie van perspectief maar van ontbrekende informatie of van een keuze die je niet wilt maken. Ook dat is bruikbaar om te weten.

Doe je dit vaker, dan merk je waar een losse skill ophoudt: je vorige twee kolommen zijn weg zodra je het venster sluit, terwijl juist het terugkijken je laat zien wat je structureel in de verkeerde kolom zet. Daar is Jarvis voor, vanaf 9 euro per maand inclusief btw. En zoek je meer gereedschap van dit type, dan staat de rest in de bibliotheek met 100 gratis skills.