Wat er werkelijk in de SKILL.md staat
Een skill is zo goed als zijn instructies, dus die beschrijven we hier gewoon. Het bestand opent met een frontmatter die bepaalt wanneer Claude de skill oppakt: niet alleen bij expliciete termen als OODA loop, Boyd of decision cycle, maar juist ook bij verzuchtingen. We weten niet wat we moeten doen. De concurrent doet X, wat nu. Te veel opties. Verlamd door twijfel. Wie zoiets zegt terwijl de skill geladen is, krijgt hem vanzelf. De frontmatter bakent ook af: niet voor langetermijnstrategie en niet voor root cause analyse, daarvoor verwijst het bestand naar andere denkkaders.
Daarna instrueert het bestand per fase welke vragen Claude stelt. Bij Observe: welke feiten liggen er op tafel, wat is er veranderd bij concurrenten of klanten, welke meetbare data zijn er, welke onbevestigde signalen komen binnen, wat staat stil en wat beweegt. Met de vaste regel om hard van zacht te scheiden: een cijfer en een gerucht krijgen nooit hetzelfde gewicht. Bij Orient, het langste deel van het bestand: welk mentaal model pas je toe, welke ongeteste aannames zitten eronder, wat zou je grootste concurrent met dezelfde data doen, welk patroon herken je uit eerdere situaties en klopt die vergelijking echt, welke nieuwe synthese ontstaat als je de data anders combineert.
Bij Decide waarschuwt het bestand expliciet voor analysis paralysis, met Boyds vuistregel: zeventig procent goed nu is beter dan honderd procent perfect volgende week. Claude vraagt welke twee of drie opties realistisch zijn, welke het hoogste tempo geeft, welke opties openhoudt en welke ze afsluit, wat de minst slechte fall back is en wat het kleinst mogelijke commitment is waarmee je nog leert. Bij Act draait alles om het sluiten van de loop: de eerste stap vandaag, de meting die succes of falen bewijst, wie erbij betrokken moet worden en wanneer de loop opnieuw draait.
Er zit verder een eigen sectie in over tempo als wapen, met de vraag hoe je de Orient-fase verkort zonder kwaliteit te verliezen, welk ritme je aanhoudt, zoals een dagelijkse check en een wekelijkse pivot, en hoe je beslissingsbevoegdheid lager in de organisatie legt. Boyd noemde dat Auftragstaktik, mission command: geef de intentie mee, niet de instructie. En het legt een vaste outputstructuur op, de vijf onderdelen die je in FIG.01 zag: Observe-waarnemingen in drie tot vijf bullets, de Orient-analyse, maximaal drie Decide-opties, het Act-plan met meetpunt en termijn, en een tempo check. Onder de principes staat ook Boyds volgorde der dingen: people, ideas, hardware, in die volgorde. Gereedschap komt altijd het laatst.
Hoe zo'n instructiebestand is opgebouwd en hoe je er zelf een schrijft, staat los van deze skill uitgelegd in SKILL.md schrijven.
