De AI Skill Bouwer: zelf een Claude skill maken

Het probleem waar dit uit voortkomt kent iedereen die vaker met AI werkt. Je hebt een prompt die goed werkt. Je bewaart hem in een notitie, je plakt hem elke keer opnieuw, je past hem elke keer iets aan, en na drie weken bestaan er vier versies waarvan niemand weet welke de goede is. Daar helpt een skill tegen: de werkwijze staat een keer vast, de assistent pakt hem op wanneer hij nodig is, en iedereen in je bedrijf werkt uit hetzelfde bestand. Blijft over: dat bestand moet er eerst zijn, en precies daar loopt het bij de meeste mensen mis.

Want een skill schrijven is niet moeilijk, het is alleen niet wat mensen denken dat het is. De meeste eerste versies zijn een sfeerbeschrijving: je bent een ervaren tekstschrijver, je schrijft pakkende teksten, je let op de doelgroep. Dat leest prettig en het doet niets, want er staat geen enkele handeling in die de assistent kan uitvoeren en geen enkel punt waarop je kunt zien of het gelukt is. De tweede fout zit in de beschrijving: die is zo algemeen dat de assistent hem nooit oppakt, of zo breed dat hij hem overal oppakt. En de derde is de reikwijdte: een skill die alles rond klantcontact doet, doet uiteindelijk niets goed.

Wij hebben de bouwer gemaakt om die drie fouten eruit te halen voordat jij het bestand gebruikt. Hij dwingt het doel in de vorm werkwoord plus resultaat. Hij schrijft de beschrijving in drie delen, inclusief de zin die zegt wanneer de skill juist niet moet aanslaan. Hij zet de werkwijze om in genummerde handelingen. En hij levert pas af nadat hij zijn eigen concept heeft aangevallen op acht toetsen en per toets heeft opgeschreven wat hij heeft veranderd.

Bruikbaar is hij voor twee soorten mensen. Voor wie nog geen skill heeft en wel een werkwijze die telkens hetzelfde is: het beoordelen van offertes, het nakijken van facturen, het schrijven van een standaardmail, het samenvatten van een gesprek volgens jullie format. En voor wie al een skill heeft die niet werkt: hij slaat niet aan, of hij slaat overal op aan, of hij geeft elke keer iets anders terug. In dat tweede geval draait de skill in beoordelingsmodus: hij toetst het bestaande bestand, zegt wat er goed aan is, en levert een herschreven versie met het verschil erbij.

Een grens staat meteen in het bestand, en die nemen we hier letterlijk over: dit is geen programmeergereedschap. Deze skill schrijft geen MCP-server, geen plugin en geen API-koppeling. Zoek je juist gereedschap voor je AI in plaats van instructies, dan is dat een ander onderwerp, en daarover staat uitleg op de pagina over onze MCP-server. Instructies leggen vast hoe er gewerkt wordt. Een tool geeft de AI de mogelijkheid om iets te doen. Dat verschil scheelt veel misverstand.

De beschrijving is een etiket in plaats van een vangnet. Dit is de belangrijkste, en de minst bekende. Een assistent leest niet al je skills. Hij ziet van elke beschikbare skill alleen de naam en de beschrijving, en pas als die beschrijving raakt aan wat jij vraagt, leest hij de rest van het bestand. Staat er "Helpt met het schrijven van klantvriendelijke e-mails", dan raakt dat op het woord schrijven, en dus slaat hij ook aan als je een stuk code laat nakijken. Wat er hoort te staan zijn de zinnen zoals mensen ze intypen, plus een zin die zegt waar de skill moet zwijgen.

De instructies zeggen wat de AI moet zijn, niet wat hij moet doen. Je bent een ervaren specialist. Je denkt strategisch mee. Je schrijft met gevoel voor taal. Er valt niets van te volgen, dus er komt elke keer iets anders uit, en dat is precies de klacht waarmee mensen bij deze skill aankloppen. Elke zin die alleen een houding beschrijft gaat er doorheen en komt terug als een handeling met een uitkomst die je kunt controleren. Zijn het er meer dan een op de vier, dan is het bestand geen instructie maar een introductie.

De reikwijdte is te breed. Klantmails is geen taak maar een categorie. Een retourvraag, een bezorgklacht en een factuurvraag vragen om verschillende structuren, en een bestand dat ze alle drie wil bedienen komt uit op algemeenheden. De toets is simpel: kun je de skill beschrijven in een zin met een werkwoord en een resultaat? Staat er een "en" tussen twee ongelijke taken, dan zijn het twee skills. Hij stelt de splitsing dan voor en geeft de tweede skill alvast een naam, zodat je hem later kunt maken.

Er staat geen outputformaat en er staan geen weigeringen in. Zonder vaste koppen krijg je twee vormen bij twee opdrachten, en dan is de skill niets waard voor een team. Zonder weigeringen verzint de assistent wat er ontbreekt: een ordernummer, een bezorgdatum, een coulanceregeling die het bedrijf niet biedt. Minimaal vijf weigeringen eist hij dus, waarvan minstens twee die tegen het eigen gemak van de gebruiker ingaan. Een lijst met alleen prettige weigeringen is cosmetisch.

In diff-vorm, met de drie regels uit het tweede voorbeeld in de skill en wat er voor terugkomt.

Daarna volgt een hoofdstuk over waar de skill op rust. Daar staat de werking van het formaat in: een mapje met een SKILL.md erin, YAML-frontmatter met minimaal een naam en een beschrijving, en het laden in lagen waarbij de assistent eerst alleen die twee velden ziet. Dat hoofdstuk noemt ook de bronnen, en die zijn na te kijken: de documentatie van Anthropic over Agent Skills, hun eigen voorbeeldenverzameling op GitHub inclusief een skill-creator, het werkwijze-denken uit obra/superpowers, de tweede pass uit blader/humanizer, en de manier waarop de marketplace skills.sh en find-skills van vercel-labs skills vindbaar maken op hun beschrijving.

De kern is negen vaste stappen. Hij vraagt dan allereerst welke ene taak het moet worden en dwingt het antwoord in de vorm werkwoord plus resultaat. Hij toetst de reikwijdte en stelt een splitsing voor als het er twee zijn. Hij schrijft de frontmatter in drie delen. Hij zet de werkwijze om in genummerde handelingen. Hij legt de inputchecklist vast en het outputformaat. Er komen minimaal vijf weigeringen op papier. Hij schrijft minstens een volledig uitgewerkt voorbeeld. En als laatste draait hij de zelfcontrole-pass en levert pas daarna af.

Voor de skill begint loopt hij een inputchecklist van zes punten na: de taak in een zin, wat de gebruiker aanlevert wanneer hij de skill gebruikt, hoe goed werk eruitziet, de vaste regels van het vakgebied zoals btw en factuureisen, AVG, tuchtregels of huisstijl, wat er nooit mag gebeuren, en waar de skill gaat draaien. Bij dat vijfde punt staat een instructie die veel oplevert: vraag door tot er minstens vijf dingen liggen die nooit mogen. Mensen weten meestal precies wat er niet mag gebeuren, maar ze noemen het pas als je ernaar vraagt.

De output heeft een vaste opbouw van zes blokken. Eerst het bestand zelf in een codeblok, klaar om op te slaan. De mapnaam en de installatieregel per omgeving. Het rapport van de zelfcontrole-pass, acht regels lang. Drie testzinnen om zelf te proberen, plus een zin die er bewust niet toe mag leiden. Wat er bewust buiten de skill is gelaten, met de naam die een tweede skill zou kunnen krijgen. En tot slot de grens: wat de skill niet kan en op welk punt een mens moet meekijken.

Er zit ook een hoofdstuk schrijfregels in voor het bestand dat je maakt. Je-vorm, geen u. Handelingen in de gebiedende wijs of in de derde persoon. Geen lange streepjes in lopende tekst. AI in hoofdletters. Geen beloftes over tijdwinst of resultaat, want een skill legt een werkwijze vast en garandeert geen uitkomst. En de regel dat een lange lijst of een sjabloon in een apart bestand naast de SKILL.md hoort, met een verwijzing ernaartoe, zodat het hoofdbestand over een onderwerp blijft gaan.

Tot slot staan er twee volledig uitgewerkte voorbeelden in, en dat is bewust. De eerste bouwt een nieuwe skill voor een fictief boekhoudkantoor: van de vraag over facturen tot het complete bestand, inclusief het zelfcontrolerapport waarin je ziet dat er een bewering over een boete is geschrapt omdat die niet na te kijken was. De tweede is een beoordeling: een bestaande skill van een fictief webshopbureau die overal op aanslaat, met per toets het oordeel, de herschreven beschrijving, de vervangen houdingszinnen en de weigeringen die ontbraken, waaronder de AVG-regel dat er alleen gegevens in de mail komen die voor dat antwoord nodig zijn.

De officiële voorbeelden staan op GitHub, in anthropics/skills. Daar staat ook een skill-creator: een skill die skills schrijft. Dat is geen curiositeit maar een aanwijzing dat het meta-niveau serieus wordt genomen, en het is de reden dat wij een Nederlandstalige variant hebben gebouwd. Het formaat is sinds december 2025 een open standaard, en daardoor werkt hetzelfde bestand ook in Codex, Cursor en Gemini CLI. Je bouwt dus geen skill voor een merk maar voor een bestandsformaat.

Uit obra/superpowers komt de houding. Dat is een verzameling skills die werkwijzen afdwingt in plaats van suggereert: eerst nadenken, dan bouwen; tests eerst; systematisch debuggen. De les die daaruit in onze bouwer zit is kort: instructies zijn geen adviezen. Staat er "je zou kunnen overwegen om" in een skill, dan kiest de assistent zelf, en dan krijg je weer elke keer iets anders. Vandaar de genummerde handelingen en de vaste volgorde.

Uit blader/humanizer komt de tweede pass. Die skill haalt AI-schrijfpatronen uit teksten met een genummerde patroonlijst, en het slimme eraan is niet de lijst maar de werkwijze: eerst herschrijven, dan het eigen resultaat aanvallen, dan pas afleveren. Dat patroon is hier overgenomen als de zelfcontrole-pass. Wij hebben er een Nederlandstalige variant van gebouwd, de AI Tekst Humanizer, want de Nederlandse AI-tells zijn deels andere dan de Engelse.

Uit de marketplaces komt het besef dat een skill gevonden moet worden. Op skills.sh staan honderdduizenden skills, en de meest geïnstalleerde daarvan is find-skills van vercel-labs: een skill die skills vindt en installeert. Dat zegt iets over de stapel. Wat niet gevonden wordt bestaat ook niet, en gevonden worden gebeurt hier op de beschrijving. Precies daarom is de triggertoets uit FIG.03 een vaste stap en geen suggestie.

De vierde bron is onze eigen stapel. Wij bouwden honderd Nederlandstalige skills en houden ze bij, en de fouten die deze bouwer opspoort komen daar vandaan. Beschrijvingen die niemand raakt. Instructies die alleen zeggen wat de AI moet zijn. Zips waarin het bestand los in de wortel stond in plaats van in een map, waardoor de skill niet installeert hoe goed de inhoud ook is. Die laatste zit als aparte toets in de pass, omdat wij hem zelf zeven keer hebben moeten repareren.

We noemen geen cijfers over hoeveel tijd een skill bespaart of hoeveel beter het werk wordt. Die zijn er niet, althans niet op een manier die wij kunnen nakijken, en het bestand zelf verbiedt dat soort beloftes. Een SKILL.md legt een werkwijze vast. Of die werkwijze goed is, bepaalt het werk dat eruit komt, en dat blijft mensenwerk.

Daarna is het gebruik eenvoudig: beschrijf in gewone taal welk werk je telkens opnieuw uitlegt, en wat er nooit mag gebeuren. Hij vraagt zelf na wat er ontbreekt, een ding tegelijk. Heb je al een SKILL.md die niet doet wat je wilt, plak hem dan gewoon in het gesprek; de skill schakelt dan over naar beoordelen en levert een herschreven versie met het verschil erbij. Wat er terugkomt zet je in een map met dezelfde naam als het naamveld, en die map zet je op de plek uit het rijtje hierboven.

Nog een praktisch punt dat vaak fout gaat: de mapnaam. Heet de map anders dan het naamveld in de frontmatter, dan wordt de skill niet herkend. En het bestand moet exact SKILL.md heten, in hoofdletters, in de map en niet ernaast. Dat klinkt als een detail totdat je een half uur zoekt naar de reden dat er niets gebeurt. Begrijp je nog niet goed wat een skill precies is voordat je er een maakt, begin dan bij de uitleg over Claude skills.

Hij werkt ook bij het opruimen. Heb je drie halve skills die elkaar overlappen, geef ze dan alle drie mee en vraag om een indeling. De reikwijdtetoets is daar geschikt voor: hij benoemt welke taken bij elkaar horen en welke apart moeten, en geeft de losse delen een naam. Je krijgt daar een voorstel terug, geen beslissing, want welke taken bij elkaar horen weet jij beter dan een bestand.

Er zijn situaties waarin je hem beter laat liggen, en het bestand is daar kort over. Niet voor het installeren van een bestaande skill, want dat is een handleiding en geen bouwvraag. Niet voor het bouwen van een MCP-server, een plugin of een API-koppeling: dat is code en geen instructie. Niet voor het schrijven van een losse prompt of een systeemprompt voor een chatbot, want dat is een ander soort tekst met een ander doel. En niet voor programmeerwerk waarbij code het eindproduct is.

Nog een eerlijke grens, en het is de belangrijkste van deze pagina. Zo'n skill heeft geen geheugen. Hij leert je AI hoe iets gaat, maar elke nieuwe sessie begint leeg. Wat je vorige week hebt besloten, welke klant welke afspraak heeft, wat er vorige maand is afgekeurd en waarom: dat weet een skill niet en dat kan hij ook niet weten. Wie dat wel wil, heeft geen betere skill nodig maar een plek waar die kennis blijft staan. Daarover gaat de sectie hierna.

En tot slot: de bouwer schrijft het bestand, jij beoordeelt het. Hij kan niet weten of jouw vakregels kloppen, of jouw outputformaat is wat je klanten verwachten, of dat er een weigering ontbreekt die in jouw vak vanzelfsprekend is. Lees het bestand een keer helemaal door voordat je het uitrolt naar je team. Doe je dat liever samen, of moet je hele team er straks mee leren werken, dan is een AI-training de kortste route. Meer achtergrond over het schrijven zelf staat in de gids over SKILL.md schrijven.

Daarna loop je tegen twee grenzen aan. Skills weten wel hoe iets moet, maar onthouden niets tussen sessies: dat is waar Jarvis begint, één brein waar al je skills en al je AI's uit putten, vanaf 9 euro per maand inclusief btw. En een skill kan niets aanraken in je eigen systemen: daarvoor koppel je gereedschap via MCP. Moet je team dit soort bestanden zelf leren schrijven, dan doen we dat in de AI-trainingen.