De AI Strategisch Denken skill voor Claude

Het probleem dat de skill oplost herken je aan de openingszinnen waarop hij getraind is om aan te slaan: ik twijfel al maanden, iedereen zegt iets anders, ik blijf hangen in dit besluit, mijn strategie is eigenlijk een to do lijst. Strategische keuzes stranden zelden op een gebrek aan denkkracht. Ze stranden op het ontbreken van een kader: de opties zijn nooit naast elkaar gezet, de criteria zijn nooit uitgesproken, en dus wint elke week een ander gevoel. Dat is geen besluiteloosheid, dat is een ontbrekende meetlat, en die kun je alsnog neerleggen. Dat kader wordt hier afgedwongen, in een vaste volgorde die begint bij de diagnose en eindigt bij tripwires.

Geschreven is hij voor ondernemers en managers die voor een echte keuze staan: specialiseren of breed blijven, een product lanceren of niet, iemand aannemen, prijzen verhogen, een markt kiezen. Hij is onderdeel van de skill-bibliotheek die we vanuit de dienst AI en automatisatie gratis beschikbaar stellen, zonder account en zonder verkoopmail achteraf.

Eén ding moet je vooraf weten: de skill structureert je beslissing, hij neemt hem niet. De aanbeveling komt met een expliciet vertrouwensniveau, de opties die het niet werden blijven zichtbaar, en elke aanname die de skill zelf invult draagt het label aanname. Je krijgt geen orakel maar een kader, en dat is precies de bedoeling: het besluit blijft van jou, alleen kun je hem nu uitleggen.

Het voorbeeld in het bestand laat zien waarom dat werkt. Het bureau dacht dat de vraag was: specialiseren, ja of nee. De diagnose legde iets anders bloot: de omzet staat niet stil omdat er te weinig aanvragen zijn, maar omdat elke opdracht opnieuw wordt opgebouwd. Bij vier mensen en wisselende branches is er geen herbruikbaar werk, dus schaalt de marge niet mee met de uren. De belemmering is het ontbreken van herhaling, niet het ontbreken van vraag. En daarmee verschuift de keuze: het antwoord bleek niet in de branchekeuze te zitten maar in het standaardiseren van één dienst, een optie die de gebruiker zelf niet eens had genoemd.

Datzelfde patroon zit in elke stap van de skill. Scenario's zijn er niet om de toekomst te voorspellen maar om te kijken welke keuze in meer dan één toekomst overeind blijft. De beslismatrix is er niet om een gevoel te bevestigen maar om de criteria vast te leggen voordat de scores bekend zijn. En de tripwires aan het einde zijn er omdat elk besluit rust op aannames die kunnen verlopen: wie vooraf afspreekt bij welk signaal hij terugkomt op zijn keuze, hoeft niet elk kwartaal opnieuw te twijfelen.

In diff-vorm, met regels uit het voorbeeld van de skill: wat eruit gaat en wat ervoor terugkomt.

Daarna volgt de kern: zeven vaste handelingen die elke analyse doorloopt. Eerst wordt je vraagstuk herschreven tot één beslisvraag met een tijdshorizon, en die krijg je ter bevestiging voorgelegd. Hij schrijft een diagnose van hooguit zes zinnen die de werkelijke belemmering benoemt, los van wat je wilt horen. Hij bouwt drie tot vijf scenario's op de twee onzekerheden met de grootste impact, elk met vroege signalen.

Hij zet minimaal vier opties op tafel, waaronder altijd niets doen en altijd één optie die je zelf niet noemde. Hij scoort de opties in een gewogen beslismatrix waarvan de criteria en gewichten eerst vaststaan. Hij voert een blinde vlekken check uit met minimaal vier vragen die de aanbeveling kunnen omverwerpen. En hij sluit af met een actieplan in drie tijdvakken plus tripwires.

Voordat er iets geanalyseerd wordt, loopt de skill een verplichte inputchecklist met acht punten na: het vraagstuk in jouw woorden, de termijnen, het bedrijf, de harde randvoorwaarden zoals budget en contracten, wat er gebeurt als je niets doet, wie er meebeslist, welke opties je zelf al ziet inclusief de opties die je bij voorbaat afwijst, en waar je bang voor bent. Die laatste is geen psychologie maar techniek: angsten leveren volgens het bestand vaak de scherpste beslicriteria op. Wat ontbreekt vraagt hij in één keer na, en daarna werkt hij door met wat er is.

De outputstructuur ligt vast in negen blokken, altijd in dezelfde volgorde: de beslisvraag met scope-afbakening, de diagnose, de scenario's, de opties, de beslismatrix met uitleg waar hij wankelt, de risico's en blinde vlekken, het advies met actieplan en een expliciet vertrouwensniveau, de tripwires, en een verantwoording van welke modelonderdelen zijn gebruikt en welke aannames zijn ingevuld.

Daarnaast kent het bestand een reviewmodus met zes checks voor bestaand werk en een hoofdstuk over varianten: de strategiecascade van Lafley en Martin voor de vraag hoe het hele bedrijf moet winnen, real options denken voor besluiten die je kunt opknippen, en het tweerichtingsdeur onderscheid, waarbij omkeerbare besluiten bewust een verkorte analyse krijgen. Wil je zelf zo'n bestand leren schrijven, dan legt SKILL.md schrijven die opbouw stap voor stap uit.

Opvallend veel regels gaan over taal en eerlijkheid. Hij schrijft in de je-vorm, wisselt korte en lange zinnen af, vermijdt AI-wendingen en holle superlatieven, kiest een cijfer boven een bijvoeglijk naamwoord, en schrijft de aanbeveling als een keuze in plaats van een overweging. Elke zelf ingevulde aanname draagt zichtbaar het woord aanname. Onderaan staat een lijst van zeven dingen die de skill nooit doet en een bronnenlijst van zeven titels. Daarover hieronder meer.

De kern komt van Richard Rumelt. Good Strategy Bad Strategy uit 2011 beschrijft dat een goede strategie uit drie delen bestaat: een diagnose van wat er werkelijk aan de hand is, een richtinggevende aanpak die uit die diagnose volgt, en een samenhangende set acties. Wat Rumelt slechte strategie noemt is een lijst doelen zonder diagnose, en precies daarom begint deze skill altijd bij de diagnose.

De scenariomethode komt van Herman Kahn en Pierre Wack. Kahn ontwikkelde het scenariodenken bij RAND in de jaren vijftig en zestig, Wack maakte het beroemd bij Royal Dutch Shell in de jaren zeventig en beschreef het in Harvard Business Review in 1985. Het punt van scenario's is niet voorspellen: je legt meerdere plausibele toekomsten naast elkaar en kijkt welke keuze in meer dan één toekomst overeind blijft. Het bestand noemt ook The Art of the Long View van Peter Schwartz uit 1991 als bron in dezelfde lijn. Wie dit soort doordenken van gevolgen wil oefenen als losse vaardigheid, kan terecht bij de Tweede Orde Denker skill.

De SWOT gebruikt de skill alleen als voorbereidend materiaal. Het bestand is er eerlijk over dat de herkomst omstreden is: de analyse wordt algemeen toegeschreven aan werk bij het Stanford Research Institute, met Albert Humphrey als vaak genoemde naam. Belangrijker is de rol die de skill hem geeft: een SWOT is een inventarisatie en levert zelf geen besluit. Wil je die inventarisatie grondig doen, dan is daar de aparte SWOT-analyse skill, en voor de omgevingsfactoren daaromheen de PESTEL Analist skill.

De gewogen beslismatrix komt van Stuart Pugh. Pugh ontwikkelde de matrix in de ontwerpwereld om alternatieven af te wegen op vooraf vastgestelde criteria. Het verschil met een gevoelsbeslissing zit in dat woord vooraf: de criteria en gewichten liggen vast voordat je de opties scoort, zoals FIG.02 laat zien. Als varianten noemt het bestand verder de strategiecascade van A.G. Lafley en Roger Martin uit Playing to Win, 2013, met vijf verbonden keuzes van winnende ambitie tot systemen, en het real options denken, waarbij je een besluit opknipt in een kleine omkeerbare stap nu en een grotere stap later. Voor de vraag welk soort vraagstuk je überhaupt voor je hebt, simpel, ingewikkeld of complex, is de Cynefin Beslisser skill de logische voorschakel.

Ook zonder de skill te installeren kun je met deze principes je eigen plan toetsen: staat er een diagnose in of alleen doelen, zijn er echte opties overwogen, en zijn de criteria uitgesproken voordat de keuze viel?

Daarna is het gebruik simpel: beschrijf je vraagstuk in je eigen woorden, inclusief de termijn en wat er gebeurt als je niets doet. Hij legt eerst de beslisvraag ter bevestiging voor, vraagt in één keer na wat er uit de checklist ontbreekt, en bouwt dan het volledige kader op. Wees vooral eerlijk bij de vraag waar je bang voor bent: dat levert volgens het bestand de scherpste criteria op. Ben je nieuw met skills en wil je eerst begrijpen hoe dit soort bestanden werkt, dan vind je in de kennisbank de bredere uitleg over werken met AI.

Gaat de vraag niet over welke optie maar over hoe het hele bedrijf zou moeten winnen, dan schakelt hij naar de strategiecascade van Lafley en Martin. En heb je nu geen geld of tijd voor het volle besluit, dan splitst hij het via real options denken in een kleine stap nu en een grote stap later, met een expliciet moment waarop je opnieuw kijkt.

Er zijn ook situaties waarin je hem beter laat liggen, en die staan gewoon in het bestand. Kleine operationele keuzes die je binnen een dag kunt terugdraaien verdienen geen besliskader: bij een omkeerbaar besluit levert de skill bewust een verkorte versie van hooguit één pagina en zegt hij erbij dat verdere analyse geen waarde toevoegt. Puur creatieve taken en copywerk zijn evenmin zijn terrein. En vragen die een vergunde financieel, fiscaal of juridisch adviseur horen te beantwoorden, verwijst hij door in plaats van ze half te beantwoorden.

Nog een eerlijke grens: de skill kan ook bestaand werk beoordelen, maar hij herschrijft alleen wat er uit jouw materiaal te halen valt. Krijg je in de reviewmodus een herschreven kern van één pagina terug, dan is die zo goed als de informatie in je oorspronkelijke stuk. En het belangrijkste blijft de uitvoering: het scherpste besliskader verandert niets zolang de acties uit het tijdvak deze week niet gebeuren. Elke actie krijgt een eigenaar mee, maar die eigenaar ben jij.

Een goed besliskader helpt je kiezen, maar veel strategische twijfel begint bij hetzelfde onderliggende probleem: er komen te weinig aanvragen binnen om echt te kunnen kiezen. Wie elke opdracht nodig heeft, kan niet specialiseren. De gratis SEO scan laat in enkele seconden zien waar je site staat en waar je vindbaarheid lekt. En wil je doorpraten over wat AI verder voor je bedrijf kan doen, van losse skills tot volledige automatisering, dan doen we dat gewoon in een gesprek.