Vaste feiten over je bedrijf
Wat je verkoopt, aan wie, in welke regio, tegen welke tarieven, met welke voorwaarden. Dingen die een nieuwe medewerker op dag één moet weten en die een halfjaar hetzelfde blijven.
Je deelt één geheugen tussen ChatGPT, Claude en Codex door het buiten de AI-apps te zetten: in een tekstbestand dat je zelf meeneemt naar elk gesprek, of in een geheugenserver die elke AI via MCP leest en bijwerkt. Importeren en browser-extensies verhuizen je geheugen van de ene app naar de andere, maar delen doen ze niet: na de kopie groeien de twee weer uit elkaar.
Hieronder lees je waarom elke sessie leeg begint, welke vier opties er zijn en wat ze van je vragen, wat in een gedeeld geheugen hoort en wat er nooit in mag, en hoe wij het bij TheSEO zelf doen met Jarvis. Alle bronnen zijn gelezen op 11 november 2026.
~/.claude/skills/ (of .claude/skills/ in je project)./ai-geheugen-opzetten.AGENTS.md in je repo.AGENTS.md.
Elke AI-sessie begint leeg. Wat je 's ochtends aan ChatGPT uitlegt over hoe jullie offertes zijn opgebouwd, welke toon je richting klanten aanhoudt en welke marge je nooit prijsgeeft, weet Claude 's middags niet. Open je daarna Codex voor een stuk code, dan begint ook dat gesprek bij nul. Dat is geen fout van een van die drie. Ze zijn zo gebouwd: elk gesprek is een eigen kamer, en wat in de ene kamer gezegd is, dringt niet door tot de andere.
Wij liepen daar bij TheSEO dagelijks tegenaan. We werken met Claude, met Claude Code in de terminal, met Codex en af en toe met ChatGPT, elk voor het werk waar het goed in is. Dezelfde feiten over ons bedrijf, dezelfde afspraken en dezelfde stijlregels gingen vier keer de deur door, en elke versie dreef een beetje weg van de andere. Hoe dat in de praktijk voelt, en waarom we er Jarvis voor bouwden, staat op de pagina over de werking van Jarvis.
Het geheugen dat ChatGPT en Claude inmiddels zelf hebben, lost dat niet op. Dat geheugen zit in de app. ChatGPT onthoudt wat jij in ChatGPT zegt; Claude onthoudt wat jij in Claude zegt. Voor de hulpmiddelen die ontwikkelaars gebruiken geldt hetzelfde: Claude Code laadt niet vanzelf wat Codex onthield, en Codex leest niet wat Claude Code heeft vastgelegd (One context: MCP shared memory, 2026). Elke tool houdt zijn eigen halve verhaal bij.
De vraag is dus niet hoe je elke AI een beter geheugen geeft. De vraag is waar je het geheugen neerzet zodat ze er allemaal bij kunnen. Zodra je het zo bekijkt, blijven er maar een paar antwoorden over, en die lopen we hieronder langs.
Deels. Een goede eerste alinea per gesprek helpt, en veel mensen hebben zo'n alinea ergens in een notitie staan die ze steeds plakken. Dat is in feite al een gedeeld geheugen, alleen zonder structuur en zonder datum. Het probleem begint zodra die notitie op drie plekken staat en op drie manieren verandert. Dit artikel gaat over hoe je van die losse notitie één plek maakt die klopt.
Sinds maart 2026 kan Claude geheugen uit ChatGPT importeren: je haalt op wat ChatGPT over je onthield en zet dat in Claude neer (PC World, 3 maart 2026). Dat scheelt een middag typen. Maar het is een eenmalige kopie, geen doorlopende synchronisatie. Wat je daarna in ChatGPT verandert, komt niet in Claude terecht, en andersom ook niet (memx.app, over Claude en ChatGPT-geheugen).
Browser-extensies als Migrato, MemoryPlugin en MemoryBase doen in de kern hetzelfde, maar dan tussen meer apps: ze lezen wat de ene AI onthoudt en zetten het in de andere (MemoryPlugin, MemoryBase). Handig als je overstapt of als je in twee apps wilt beginnen met dezelfde basis. Maar ook dit is verhuizen, geen delen. Je hebt na afloop twee geheugens die op dat moment gelijk zijn, en vanaf de volgende dag weer uit elkaar groeien.
Het verschil klinkt klein en is in de praktijk groot. Delen betekent: er is één plek, en wie die plek leest, ziet altijd de laatste stand. Verhuizen betekent: er zijn twee plekken, en jij bent degene die ze gelijk moet houden. Neem je op dinsdag in Claude een besluit over je prijzen, dan weet ChatGPT dat op woensdag alleen als jij het opnieuw kopieert. Vergeet je dat één keer, dan werken je AI's met twee verschillende waarheden, en merk je dat pas aan een offerte die niet klopt.
Daar komt bij dat het geheugen van een app vooral bestaat uit wat de app zelf de moeite waard vond. Je stuurt niet welke zinnen bewaard worden en in welke vorm. Voor een bedrijf wil je dat omgekeerd: jij bepaalt wat vaststaat, en de AI leest dat.
Nee. Als je al maanden met ChatGPT werkt en nu ook Claude gaat gebruiken, is de import een goed startpunt: je hoeft niet opnieuw te beginnen. Zie het als een verhuisdoos, niet als een gedeelde kast. Haal er daarna uit wat je echt wilt bewaren en zet dat op de ene plek die je hieronder kiest.
Er zijn vier manieren om met meer dan één AI te werken zonder alles steeds opnieuw uit te leggen. Twee ervan verhuizen je geheugen, twee delen het echt. De tabel laat zien wat elke optie van je vraagt.
| Optie | Delen of verhuizen | Werkt in | Wat je zelf moet doen |
|---|---|---|---|
| Het geheugen in de app zelf (ChatGPT, Claude) | Geen van beide: elke app onthoudt alleen zijn eigen gesprekken | Alleen die ene app | Niets, maar je legt het per app opnieuw uit |
| Importeren of kopiëren (Claude-import uit ChatGPT, extensies als Migrato, MemoryPlugin, MemoryBase) | Verhuizen: een eenmalige kopie | De app waar je naartoe kopieert | Opnieuw kopiëren bij elke wijziging, in beide richtingen |
| Een tekstbestand dat je meeneemt (zoals ons bedrijfsbrein-sjabloon) | Delen, met de hand | Elke AI waar je het in plakt of bijvoegt | Zelf bijhouden, zelf meenemen naar elk gesprek |
| Een geheugenserver via MCP (Mem0, Zep, Supermemory, Memlo, Membase, Jarvis) | Delen, doorlopend: elke AI leest en schrijft dezelfde plek | Elke AI die op een MCP-server kan aansluiten | Eenmalig aansluiten, daarna onderhouden wat erin staat |
Bron: PC World en memx.app over de Claude-import, MemoryPlugin en MemoryBase over extensies, HydraDB en Membase als overzichten van geheugenlagen via MCP. Gelezen op 11 november 2026. Het bedrijfsbrein-sjabloon en Jarvis zijn van TheSEO.
MCP staat voor Model Context Protocol. Het is de open standaard waarmee een AI-assistent externe tools gebruikt: een server biedt tools aan, de AI roept ze aan, en het resultaat komt terug in het gesprek. Claude, Claude Code, Codex, Cursor en ChatGPT in de zakelijke abonnementen kunnen op zo'n server aansluiten. Wat MCP precies is en hoe je het aansluit, leggen we in gewone taal uit op onze MCP-pagina.
Voor een gedeeld geheugen is dat de sleutel. Als het geheugen een MCP-server is, dan maakt het niet uit in welke app je zit: elke AI die op die server zit, leest dezelfde feiten en kan er dezelfde besluiten aan toevoegen. Dat is het verschil met importeren. Er is geen kopie, er is één plek.
Er wordt flink aan dit soort geheugenlagen gebouwd, vooral voor ontwikkelaars. Mem0 haalde in oktober 2025 24 miljoen dollar op om, in de woorden van de investeerders, de geheugenlaag voor AI-apps te worden (TechCrunch, 28 oktober 2025). Zep en Membase zitten in dezelfde hoek. Supermemory stootte zijn consumentendeel af en werd infrastructuur voor andere apps (Supermemory, over alternatieven voor Mem0). Memlo is een kleinere speler. De verzamelsite mcpservers.org telde op 11 november 2026 405 MCP-servers in de categorie geheugen (mcpservers.org, categorie memory). Overzichten die de aanpakken naast elkaar zetten vind je bij HydraDB en Membase.
Wat die servers gemeen hebben: ze zijn gebouwd om door een AI gelezen en bijgewerkt te worden, en ze staan buiten de app. Daarin verschillen ze allemaal van het geheugen in ChatGPT of Claude. Wat ze ook gemeen hebben: de meeste richten zich op mensen die een configuratiebestand niet eng vinden. Voor een ondernemer zonder technische achtergrond is aansluiten vaak de hoogste drempel, niet het gebruiken daarna.
Voor wie met Claude Code en Codex werkt, is een MCP-geheugenserver op dit moment de enige manier om die twee hetzelfde te laten weten, want ze lezen elkaars geheugen niet (One context, 2026). Daar begonnen wij ook: niet met een plan voor een product, maar met twee tools die langs elkaar heen werkten.
Niet om hem te gebruiken, wel vaak om hem aan te sluiten. Bij Claude en ChatGPT voeg je een server toe via de instellingen, met een adres en een keer inloggen. Bij Claude Code, Codex en Cursor zet je een paar regels in een configuratiebestand. Dat is eenmalig werk. Daarna praat je gewoon met je AI en roept die zelf de tools aan.
Een gedeeld geheugen is alleen waardevol als je streng bent over wat erin komt. Dit is de indeling die wij zelf aanhouden, geleerd door het eerst fout te doen: we zetten er alles in en lazen er daarna niets meer uit.
Wat je verkoopt, aan wie, in welke regio, tegen welke tarieven, met welke voorwaarden. Dingen die een nieuwe medewerker op dag één moet weten en die een halfjaar hetzelfde blijven.
Hoe een offerte is opgebouwd, wat er in een intake wordt gevraagd, wie wat goedkeurt. De regels waar je AI zich aan moet houden, ook als niemand erbij zit.
Niet "we doen voortaan X", maar "op 11 november 2026 besloten: X, omdat Y". Een besluit zonder datum is over drie maanden niet te onderscheiden van een oud idee.
Je-vorm of u-vorm, welke woorden je vermijdt, hoe je een klant aanspreekt, of je cijfers met een bron geeft. Alles wat je anders bij elke tekst opnieuw corrigeert.
Nooit. Een geheugen wordt gelezen door elke AI die erop zit, en komt in prompts en logboeken terecht. Een sleutel hoort in een wachtwoordbeheerder of een geheimenkluis, nergens anders.
Geen namen, e-mailadressen of dossiers van klanten zonder reden en zonder afspraak; dat is ook een AVG-vraag. En geen "vandaag werk ik aan de offerte voor de dakdekker": dat is morgen ruis.
Bron: eigen werkwijze bij TheSEO, vastgelegd in de regels voor onze eigen AI's. Wat wij wel en niet vastleggen staat ook op de veiligheidspagina van Jarvis.
Het moeilijkste aan een gedeeld geheugen is niet het aanleggen, maar het bijhouden. Een geheugen waar niemand voor zorgt, wordt binnen een paar maanden een stapel halve waarheden, en een AI die daaruit leest is slechter af dan een AI die niets weet. Vier regels die bij ons het verschil maakten.
Eén eigenaar. Iemand is verantwoordelijk voor wat erin staat. Niet een team, niet 'iedereen', en ook niet de AI. Bij ons is dat Gianluca. Een AI mag een toevoeging voorstellen, maar de eigenaar keurt goed. Zo voorkom je dat drie AI's elkaar gaan overschrijven met wat ze dachten te hebben begrepen.
Datum bij elk besluit. Elk besluit, elke afspraak en elk feit dat kan veranderen, krijgt de datum waarop het is vastgelegd. Dat kost een paar tekens en bespaart elke discussie over wat het nieuwste is. Een AI die twee tegenstrijdige regels ziet, kiest dan de jongste, en jij ziet in één oogopslag wat aan vervanging toe is.
Oude feiten weg, niet erbij. Verandert je tarief, dan vervang je de regel. Je zet er geen nieuwe regel onder met 'vanaf nu'. Een geheugen groeit anders alleen maar, en elke verouderde regel is een kans dat een AI die nog eens gebruikt. Klein en kloppend is beter dan volledig en half waar.
Vraag het terug. Je weet pas dat een AI je geheugen leest als je het test. Begin een nieuw gesprek en vraag: wat weet je over onze marge, over onze stijl, over het besluit van vorige week? Komt het juiste antwoord, met de juiste datum, dan werkt het. Komt er een algemeen antwoord of een verzinsel, dan leest de AI het geheugen niet, of leest hij een oude versie. Doe dit niet één keer bij het inrichten, maar elke keer dat je iets belangrijks hebt toegevoegd.
Er hoort nog een regel bij die wij hard geleerd hebben: een opgeslagen tekst is niet automatisch een geverifieerd feit. Een AI die iets in het geheugen zet, kan het verkeerd begrepen hebben. Daarom laten wij toevoegingen door een mens goedkeuren voordat ze gelden, en daarom staat bij elk feit waar het vandaan komt.
Kleiner dan je denkt. Alles wat een AI aan het begin van elk gesprek leest, kost aandacht en ruimte in dat gesprek. Een geheugen dat zo lang is dat jij het zelf niet meer in een keer naleest, leest de AI ook niet goed. Wat je zelden nodig hebt, zet je in een apart document waar de AI naar kan vragen; in het geheugen zelf blijft alleen staan wat bij elk gesprek geldt.
Wij losten het bij TheSEO op met Jarvis, een MCP-server op mcp.theseo.nl/mcp waarop je inlogt via de browser. In gewone taal biedt hij vier dingen: Geheugen (onthouden en herinneren, plus vaste profielvelden over je bedrijf), Inbox (berichten tussen je AI's), Taken en Logboek. Claude, Claude Code, Codex, Cursor en ChatGPT in een zakelijk abonnement sluiten er allemaal op dezelfde manier op aan.
Wat dat in de praktijk doet: Claude leest aan het begin van een sessie wat er in het geheugen staat, en wat Codex gisteren heeft vastgelegd, staat er dus ook. Op 11 november 2026 stuurden Claude Code en Codex via die inbox voor het eerst berichten aan elkaar, om een uitrol van onze website af te stemmen: wie welke versie had en wie als eerste mocht. Twee tools die een week eerder nog langs elkaar heen werkten en elkaars werk overschreven, spraken het nu onderling af. Dat was het moment waarop het voor ons van een idee een werkwijze werd.
Een paar dingen zeggen we er eerlijk bij. Jarvis is jong: Start en Solo zijn te bestellen, Team en Business zijn nog in ontwikkeling. Je betaalt bij Jarvis voor je brein, niet per AI-vraag; je eigen abonnement op ChatGPT of Claude blijft daar los van staan. Berichten en geheugen blijven binnen de ruimte van één account; export en wissen kunnen op de accountpagina. Wat we wel en niet vastleggen, en hoe we met toegang omgaan, staat op de veiligheidspagina. Beloftes die daar niet staan, doen we hier ook niet.
En het belangrijkste: je hebt Jarvis niet nodig om te beginnen. De eerste stap is een tekstbestand. Ons bedrijfsbrein-sjabloon is precies dat: een bestand met de indeling uit de kaarten hierboven, dat je zelf invult en meeneemt naar elk gesprek, in Claude, ChatGPT, Codex of Cursor. Het onthoudt niets uit zichzelf en het groeit niet mee, maar je hebt er niets van ons voor nodig. Pas als je merkt dat je het bestand vergeet mee te nemen, of dat je AI's elkaar iets moeten vertellen, heb je een server nodig.
Technisch wel: een AI kan op meer dan één MCP-server aansluiten. Praktisch raden we het af. Twee geheugens is weer twee waarheden, precies het probleem dat je wilde oplossen. Kies één plek en houd die bij.
Dit is de volgorde die bij ons werkte. De eerste drie stappen kun je vandaag doen met een tekstbestand. De laatste twee zijn wat een gedeeld geheugen levend houdt.
Stap 1 tot 3 doe je met de skill hieronder of met het bedrijfsbrein-sjabloon. Voor stap 4 met een server: Jarvis of een van de servers uit de tabel.
Wat het oplevert is eenvoudig te benoemen: je legt dingen één keer uit. De tien minuten aan het begin van elk gesprek waarin je vertelt wie je bent en hoe je werkt, vervallen. Belangrijker nog: de antwoorden van je verschillende AI's gaan op elkaar lijken, omdat ze van dezelfde feiten uitgaan. Een offerte uit ChatGPT en een mail uit Claude hanteren dan dezelfde tarieven en dezelfde toon.
Wat het niet oplevert, zeggen we net zo duidelijk. Een gedeeld geheugen maakt een AI niet slimmer en niet betrouwbaarder. Hij kan nog steeds dingen verzinnen, ook over wat in het geheugen staat. Het vervangt geen briefing per taak: wat je voor deze ene offerte wilt, moet je nog steeds zeggen. En het onderhoud is echt werk. Wie denkt dat hij een geheugen eenmalig vult en dan klaar is, heeft over een halfjaar een AI die met verouderde tarieven rekent.
Er zit ook een privacykant aan. Zet je gegevens van klanten in een geheugen, dan verwerk je persoonsgegevens, en dan gelden de gewone regels: een reden, een grondslag, en een verwerkersovereenkomst met wie de server voor je draait. Bij een tekstbestand op je eigen computer is dat overzichtelijk. Bij een server van een derde partij lees je eerst wat die partij vastlegt, waar het staat en hoe je het weer weghaalt. Voor Jarvis staat dat op de veiligheidspagina; voor andere servers vraag je het na voordat je begint.
Wil je eerst zelf uitzoeken hoe je dit soort dingen opzet, dan staat alles wat we hierover hebben geschreven in de kennisbank. Begin klein, met één bestand en één eigenaar. De rest komt vanzelf zodra het eerste gesprek niet meer met uitleggen begint.
Dan wint niet de AI, maar de eigenaar. Bij ons mag een AI een toevoeging voorstellen, maar pas na goedkeuring geldt ze. Spreken twee voorstellen elkaar tegen, dan kijkt Gianluca naar de bron van allebei en kiest. Zonder die stap krijg je precies het probleem waar je mee begon: twee waarheden, alleen nu op één plek.
Nee. Het geheugen van ChatGPT zit in ChatGPT en dat van Claude in Claude. Claude kan sinds maart 2026 geheugen uit ChatGPT importeren, maar dat is een eenmalige kopie. Wil je dat beide dezelfde stand zien, dan zet je het geheugen buiten de apps: in een bestand dat je meeneemt of in een geheugenserver via MCP.
Importeren maakt een kopie op één moment; daarna lopen de twee geheugens weer uit elkaar en moet jij ze gelijk houden. Delen betekent dat er één plek is die elke AI leest en bijwerkt, zodat iedereen altijd de laatste stand ziet. Browser-extensies als Migrato, MemoryPlugin en MemoryBase importeren; een MCP-geheugenserver deelt.
Een open standaard waarmee een AI-assistent tools van buiten gebruikt. Een server biedt tools aan, de AI roept ze aan en het resultaat komt in het gesprek. Claude, Claude Code, Codex, Cursor en ChatGPT in zakelijke abonnementen kunnen erop aansluiten. Een geheugenserver is zo'n server met tools als onthouden en herinneren.
Wachtwoorden, API-sleutels en tokens: die komen in prompts en logboeken terecht. Klantgegevens zonder reden en zonder afspraak: dat is een AVG-vraag. En tijdelijke context, zoals waar je vandaag aan werkt: dat is morgen ruis. Wat erin hoort zijn vaste feiten, afspraken, besluiten met datum en stijlregels.
Vraag het terug. Begin een nieuw gesprek en vraag wat de AI weet over je marge, je stijl of het besluit van vorige week. Komt het juiste antwoord met de juiste datum, dan werkt het. Komt er een algemeen antwoord of een verzinsel, dan leest de AI het niet of leest hij een oude versie. Herhaal dit na elke belangrijke toevoeging.
Nee. Begin met een tekstbestand, bijvoorbeeld ons gratis bedrijfsbrein-sjabloon, dat je zelf meeneemt naar elk gesprek. Een server als Jarvis heb je pas nodig als je het bestand vergeet mee te nemen of als je AI's elkaar iets moeten vertellen. De plannen Start en Solo van Jarvis bestel je online.
Ja. Beide kunnen op een MCP-server aansluiten via een configuratiebestand, en beide lezen een tekstbestand dat je in je project zet. Claude Code en Codex lezen elkaars eigen geheugen niet; een MCP-geheugenserver is de enige manier om die twee hetzelfde te laten weten.
Eén persoon, nooit de AI. Een AI mag een toevoeging voorstellen; de eigenaar keurt goed. Zet een datum bij elk besluit, vervang oude feiten in plaats van ze op te stapelen, en zie een opgeslagen tekst nooit als een geverifieerd feit.
Het eerste gedeelde geheugen is een tekstbestand met wat je elke AI steeds opnieuw vertelt, zonder wachtwoorden en zonder klantgegevens, met een datum bij elk besluit en één eigenaar. Dat kun je vanmiddag maken, met de skill hierboven of met het gratis bedrijfsbrein-sjabloon.
Wil je dat je AI's hetzelfde geheugen lezen en bijwerken zonder dat jij het meeneemt, dan is Jarvis onze uitvoering daarvan; Start en Solo bestel je online. In een gesprek laten we zien hoe wij het zelf gebruiken.
Bijgewerkt op 12 november 2026